ေဆးခါး ဒိုင္႐ာ႐ီ

ယံုလြယ္သူမဟုတ္ေပမယ့္


ခ်စ္သူရဲ႕ႏွဳတ္ဖ်ားကထြက္အံက်လာတဲံ့

စကားသံတုိငး္ကုိ

မုသားမဲ့သစၥာေတြလုိ

ႏွလံုးသြငး္ရင္း

မငး္ေရွ႕ေမွာက္မွာေတာ့

ေစခုိငး္မႈမပါပဲ

ေခါင္းျပဳတ္မတတ္ညိမ့္ခ်င္တတ္တဲံ့

ပုတ္သင္ညိဳတေကာင္အျဖစ္နဲ႕ေပါ့

မငး္ရွင္သန္ရာပနး္တ္ုိင္နဲ႕

ကုိယ္ေလွ်ာက္လွမ္းမယ့္

ခရီးလမ္းမလွမ္းေစဖုိ႕

ဆႏၵေတြထပ္တူျပဳႏုုုုုုုိင္ေအာင္

ႀကိဳးစားမိခဲ့ေပမယ့္

ကုိယ္တို႕ၾကားက

မေျပလည္မႈေတြကို

မၾကင္နာသူေပးတဲ့လက္ေဆာင္

လုိ႕ေတာ့မမွတ္ယူခ်င္ဘူး

တကယ္ဆုိ

ႏွလံုးသားရဲ႕က်ဆံးုခန္းတစ္ခု

ျဖစ္ခဲ့ဲဲမယ္ဆိုရင္ေတာင္မွ

ေႏွာင္ႀကိဳးကရုန္းဖုိ႕ႀကိဳးစားတုိငိး

ငါ့လိပ္ျပာက

အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနေတာ့

မင္းကမ္းေပးတဲ့

ေဆးခါးတခြက္ကုိလညး္

အမုနး္မဖက္

အခ်စ္သက္သက္နဲ႕

ခ်ိဳျမိန္ပစ္ခဲ့ဖူးပါတယ္

အေဒၚျကီးယြန္း

အေဒၚျကီးယြန္းေ႐................


ေစာင့္ေနခဲ့ပါတယ္ တစ္ေန ့လံုး



ေပၚလာေလနိုးနဲ့ေပါ့ ဒါေပမဲ့ လူေတြတာတစ္ေယာက္ျပီးတစ္ေယာက္ျပန္သြားတယ္

ကြ်န္ေတာ့႐ဲ့ အေဒၚျကီးကေတာ့ေပၚမလာခဲ့ပါဘူး.................

အေဒၚျကီးယြန္ေ႐........

ကြ်န္ေတာ့အျဖစ္က အိမ့္မက္ထဲက ကမၻာကို အြန္လိုင္းေပၚမွာမွ႐ွာမိတဲ့အျဖစ္

ေနေကာင္းပါေစဗ်ာ အေဒၚျကီးတစ္ေယာက္

အိမ္ကမုန့္ဖိုးေတြေတာင္းမ႐ဘူးလို့ပဲသေဘာထားလိုက္ပါတယ္

အေဒၚျကီး႐ဲ့ တန္ဖိုး႐ိွတဲ့အခ်ိန္ေလးေတြကိုလည္း

ဘာမဟုတ္တဲ့ အြန္လိုင္းေပၚက ကြ်န္ေတာ့လိုေကာင္းမ်ဳိးအတြက္နဲ့

အ လ ဟ သ အကုန္မခံပါနဲ့

ေနာက္ေန ့ဆိုတာေတြ ႐ိွေနေသး႐င္ ေနာက္ဆံုနိုင္ခြင့္ဆိုတာဟာလည္း႐ိွနိုင္ေသးပါတယ္

ဘာပဲေျပာေျပာ ဗ်ာ အေဒၚျကီးကိုေတာ့ သတိ႐မိတယ္

ေပ်ာ္႐ႊင္စ႐ာေန့႐က္ေလးေတြ

ထာဝ႐ ပိုင္ဆိုင္နိုင္ပါေစ လို့

ဆုေတာင္းပါတယ္. ။ ။

သံုး႐ာသီ အလြမ္း

                        ေငြနွင္း႐ယ္မံွဳ    ေလညွင္း႐ယ္    တစ္သံုသံု နဲ့ 
                               ေျခတုန္ေအာင္း    ခ်မ္းျမတဲ့ေဆာင္း 
                                     အတိတ္ေျကာင္း  ကက်န္  မေပါင္း႐ကံ႐ယ္.......
                      ဖန္လာျပန္သေလး    ေဩာ.္.....   သူနွစ္ကိုေဝးခဲ့႐ျပီ ။
                                  လူခ်င္းမဆံုေတာင္     သူယံုေအာင္ေျပာေပးပါလား
                                          ေ႐ႊေက်းတမာ႐ယ္........ ။
                             ဝႆန္ခ်ိန္ဦး    ညႊတ္ႏူး ေဝဟင္   ေဂၚသဇင္နဲ့   
                      ေလအလ်င္ လႊဲ႐ာ  ကိုယ့္အသဲညွာ      ပါမတတ္
                  ေဩာ္    တ႐စပ္    ေျကြေလျပီ.......
                            လူခ်င္းမဆံုေတာင္ သူယံုေအာင္ေျပာေပးပါလား
                                    ေ႐ႊေက်းတမာ႐ယ္............။
                   ခါေႏြခ်ိန္ေ႐ာက္  လာ    ပိေတာက္ဝါတို့   သစၥာပ်က္ေတာ္
      မဖ်က္ေနာ္    အျကင္နာလမ္း
                         အခ်စ္ဆန္းလို့ယံု    ျကံုတာျကံု  မဆံုျဖစ္ခဲ့ၾက..။
                                     ေဩာ္   ပံုျပင္ေလးသမွ်  ျဖစ္ခဲ့႐ျပီ.........
           လူခ်င္းမဆံုေတာင္   သူယံုေအာင္ေျပာေပးပါလား 
                   ေ႐ႊေက်းတမာ႐ယ္..........။
                                                                  ေႏြသီးေခါင္

တမ္းတမိတဲ့သူ

ခ်စ္ပန္းအလွ    ေမကညွာ႐ယ္........
ဆန္းလွေန႐ွာမယ္     မွနး္ဆေဖြ႐ွာ   မေ႐႐ာ   
    တစ္ေန႐ာမွာျကံုလင့္  ဂုဏ္ျမင့္သူ႐ယ္
       ထယ္ဝါ    ဂုဏ္ျမင့္    မ်ဳိးျမင့္ျမတ္ႏြယ္
          ဆယ္ကမာၻကုန္  ယံုကြာဒီအခ်စ္
          မွန္စစ္ပါတယ္ 
တမ္းတသသ          ေႏြကမာၻလယ္
လြမ္းတစ္ည   တစ္ည
ကုေ႗ ကု႗ာကြယ္
 တမ္းတေနပါတယ္     ငယ္ခ်စ္ဦး႐ယ္.......။   ။
                                                                  ေႏြသီးေခါင္ ။
          

ျငင္းအားမဲ့႐င္ခြင္

                                               ဒီပါးျပင္က   မ်က္႐ည္စေတြ..
                               ေငြလေ႐ာင္လို    ေအးေစမယ္................
                                             ဒီ႐င္ဘက္က    နာက်င္မယ္ဆို
                             ဒါဏ္႐ာေတြ   လို့    ကင္မြန္းမတပ္ခ်င္ဘူး...
                                            ဒီေန႐ာက ေ႐ွ ့မဆက္နဲ့ဆို.......
                            ေျခတစ္လွမ္းေတာင္  မျပင္ဘူး........
                                            ဒီနွစ္လံုးသားအလို     တန္ျပန္ခ်င္းကို
                            ဖန္လာ႐င္လည္း   မေမ်ွာ္လင့္ဘူး
                                           ဒီဒုကၡေတြ  ပ်ား႐ည္ဆမ္းလို့
                            အနမ္းေခြ်ဆို    ေျပေစမယ္
                                            ဒီဘဝလမ္း     ေႏြခ႐ီျကမ္းဆို
                              ေ႐ခမ္းငါးလို    အားအေသဘူး
                                             ဒီတပ္မက္မွဳ    အဆံုးစြန္းမွာ   ငါ   
                                     ႐ိုး႐ိုးေလးတာခ်စ္ေနမယ္...............။   ။
                                                                                                 ေႏြသီးေခါင္။

၁၂၃၄

ၾကယ္ေျကြတဲ့ည

ေခါင္းအံုးေပၚ ေမးေထာက္
စာအုပ္ေပၚ လက္တင္လို့
မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ဆီ ေ႐းေပးတဲ့စာဟာလည္း
ဒါဟာ ပထမဆံုးပါပဲ..........။
ဒီစာေလးမင္းဖတ္ေနတဲ့ အခ်ိန္ဟာ
ေန ့ခင္းေလးျဖစ္ေန႐င္ေတာင္....
ငါေ႐းခဲ့တာက မင္းအိပ္စက္ေနတဲ့
အခ်ိန္မ်ဳိးေလးမွာပါ .....
ျပဴတင္းေပါက္ က တိုးဝင္လာတဲ့
ေလးျမတဲ့လေ႐ာင္ေလး
ေဩာ္.............ေကာင္းကင္မွာေတာင္
စႏၵာမင္းသမီးေလး နဲ့ ေငြျကယ္ေလးေတြေတာင္
စံုလင္လို့ေနျပီ......။
ငါ့အတြက္ေတာ့
ဒီလိုျကယ္စံုတဲ့ ညမ်ဳိးေလးမွာေတာင္
အထီးက်န္ဆန္လြန္းတယ္
ျကယ္စံုတဲ့ ညဆိုတာဟာလည္း
ခ်စ္သူနဲ့ ေဘးခ်င္းကပ္ျပီး
သီခ်င္းေလးတိုးတိုး ညီး႐င္း
ျကယ္ေလးေတြေျကြတာကို ျကည့္ျပီး
နွစ္ကို သူ ေတာင္းဆုေလးေတြ ေျခြမွသာယာမွာေလ.....
အခုလိုညမ်ဳိးမွာ ျကယ္ေျကြတာကိုမင္းျမင္လည္း
ငါေျကြတာကိုေတာ့
မင္းမျမင္ဘူး မိန္းကေလးေ႐..................။
အခုလို ျကယ္စံုတဲ့ ညမ်ဳိးေလးမွာ
မင္းနဲ့ နွစ္ကိုတူ ေတာင္းဆုေလးေတြေျခြ႐င္း
ျကယ္စံုတဲ့ညေလးတစ္ညေတာ့လိုခ်င္မိတယ္
မိန္းကေလးေ႐............။

နာမည္ေျပာင္းေကာင္းလိုက္ပံုက

ကြ်န္ေတာ္တို ့ေ႐ႊနိုင္ငံ႐ဲ့
တစ္ခ်ဳိ ့ျမိဳ့႐ြာ နာမည္ေတြဟာ
အင္မတန္မွ ကေပါက္တီး ကေပါက္ခ်ာ နိုင္တာပါ။
ဥပမာ ျပြန္တန္ဆာ႐ြာ တဲ့ ေနာက္ေဂြးခ်ဳိ တဲ့
အဲ ကြ်န္ေတာ္ေ႐ာက္ဖူးတဲ့ ေ႐စျကိဳနယ္ဘက္က႐ြာဆို ဖုတ္ကုန္းတဲ့ဗ်ာ။
အဲဒီလိုပဲ ဘာေျကာင့္ ဘယ္လိုမွည့္ေခၚထားတယ္ဆိုတဲ့တမိုင္းေျကာင္းေတာ့ အတိအက် မသိပါဘူး ။
ထားပါေတာ့ေလ အခုကြ်န္ေတာ္ ေ႐ာက္ဖူးတဲ့ ႐ြာတစ္႐ြာ အေျကာင္းေလး
ေျပာျပခ်င္လို့ပါ...
႐ြာနာမည္က ေဂြးျကီး႐ြာတဲ့ ။
႐ပ္႐ြာထံုးစံေပါ့ဗ်ာ ႐ြာဦးထိပ္မွာ
ေက်ာင္းေလးေဆာက္ ဘုန္းေတာ္ျကီးတစ္ပါး ကိုးကြယ္ထားတာေပါ့ေလ
ေ႐ႊျမန္မာတို့ ထံုးစံအတိုင္း ျမိဳ့႐ြာ ပညတ္ကို လိုက္လို့ ပုဂၢိဳလ္ကိုပါ လိုက္ေခၚေလ့
႐ိွေတာ့ ေက်ာင္းထိုင္ဘုန္းျကီးလည္း ကင္ပြန္းတပ္စ႐ာ မလိုပဲ
ေဂြးျကီးဆ႐ာေတာ္႐ယ္လို့ နာမည္တြင္တာေပါ့
ေက်ာင္းထိုင္းဘုန္းျကီးလည္း ေဂြးျကီးဆ႐ာေတာ္ ေဂြးျကီးဆ႐ာေတာ္နဲ့ အေခၚခံ႐ဖန္မ်ားလာေတာ
႐ွက္စိတ္ေလးဝင္ျပီး အျကံထုပ္တာေပါ့ေလ မျဖစ္ေခ်ဘူး............ငါေတာ့ ဒီနာမည္ျကီး
ေပ်ာက္ေအာင္ တစ္ခုခုေတာ့လုပ္မွာေပါ့ေလ..။
ဒါနဲ့ ကုသိုလ္လည္း႐ နာမည္းလည္းလွေအာင္ ေစတီေလးတစ္ဆူတည္မယ္ေပါ့
ဒီလိုနဲ့ ကိုးေတာင္ျပည့္ ေစတီေလးတည္ျပီးတဲ့ေနာက္ ေတာ့
မွန္းခ်က္နဲ့ နွမ္းထြက္မကိုက္ျဖစ္႐ပါေတာ့တယ္။
ေစတီတည္ျပီးကာမွ ဆ႐ာေတာ္႐ဲ့နာမည္ သစ္ေလးက ပိုလို့ေဝစည္သြားေတာ့တယ္။
ကိုးေတာင္ျပည့္ ေဂြးျကီးဆ႐ာေတာ္ တဲ့..။
ဇာတ္လမ္းကမျပီးေသးဘးူ ဗ် ......
တစ္ေန့ေပါ့ တစ္ျခား႐ြာမွာ ကထိန္႐ိွလို့ ၾကြ႐င္ ေ႐စက္ခ်အျပီး မဲေဖာက္လို့ လွဴ ၾက
တာကိုး။
အစီ္အစဥ္ေျကညာတဲ့ သူကလည္း
ဟိုဘက္႐ြာ ဒီဘက္႐ြာ ျကား႐ေအာင္ မိုက္က႐ိုဖုန္းနဲ့ ေအာ္တာေလ
ေျမာက္ေက်ာင္းဆ႐ာေတာ္ အေဒသာပင္ ၁၀၀၀ ပါဘု႐ား.............
ေတာင္ဖီလာဆ႐ာေတာ္ ျကာသကၤန္း ပါဘု႐ား....................ေပါ့ေလ
အလွည့္က် ေအာ္ေပး႐င္း ဆိုင္႐ာဆ႐ာေတာ္ေတြကလည္းအလွဴခံ႐တာ
ကိုးေတာင္ျပည့္ဆ႐ာေတာ္အလွည့္ေ႐ာက္လာပါျပီ
အစီအစဥ္ေျကညာတဲ့ လူကလည္း ေပါက္တဲ့မဲကို ဖြင့္ျပီး
အခုလို ေျကျငာလိုက္တယ္
ကိုးေတာင္ျပည့္ ေဂြးျကီးဆ႐ာေတာ္ နွာဘူးပါဘု႐ား.........။
ကဲေကာင္းေ႐ာ
ဆ႐ာေတာ္လည္း စိတ္ကမထိန္းနိုင္ေတာ့ဘူးေလ........
ဘာကြ လို့ အက်ယ္ျကီးျပန္ေအာ္လိုက္တယ္
ဟိုကျပန္ျပင္ ေအာ္တယ္ နွာ႐ွဴဘူး မဲေပါက္တာပါ ဘု႐ားတဲ့ ဆ႐ာေတာ္လည္း
အဲဒီက်မွဟင္း႐ယ္လို့ သက္ျပင္းခိုးခ်လို့ ျပန္ျကြသြားေလေတာ့ သတဲ့
ျပတိုက္

ေခ်ာကလက္ျမိဳ႕ေတာ္ႏွင္႕အမွတ္တရမ်ားစြာ

ေခ်ာကလက္ဆိုတဲ့ ျမိဳ့ေတာ္ျကီးမွာ
မင္းနဲ့ ေတြ ့တိုင္း႐င္ခုန္သံေတြ႐ဲ့ ထိုးနွက္မွဳေတြက
ငါ့႐င္မွာ နာက်င္ေနျပီ.....။
မိုးတိမ္ေတြလို လြင့္ပါးေနတဲ့
အြန္လိုင္းေပၚမွာဆိုတဲ့စိုး႐ြံ ့ မွဳေတြက
ငါ့ကို အနိုင္ယူေနျပီ....။
အြန္လိုင္းေပၚမွာ မင္းနဲ့မေတြ ့႐တဲ့ အခ်ိန္ေတြဆို....
ငါ့႐ဲ့အထီးက်န္ဆန္တဲ့ေဝဒနာေတြကို
ကုစားဖို့ မင္းေပးခဲ့တဲ့
ကြန္မန္ ့ေလးေတြကိုပဲအေဖၚျပဳ႐င္းဒဏ္႐ာေတြက
အသစ္ေတြျပန္ျပန္ျဖစ္လာတယ္......။
ငါ့႐ဲ့နွလံုးသားထဲမွာ ေဖ်ာက္ဖ်က္ဖို့
မစြမ္းနိုင္တဲ့မင္းပံု႐ိပ္ေတြကငါ့ကို စိုးမိုးထားတယ္........။
ငါ့ကိုညိွဳ ့ယူ ဖန္းစားနိုင္တဲ့
VZO
ထဲကမင္း႐ဲ့ အျကည့္ေလးတစ္ခ်က္က
ငါ့အိမ္မက္ ေတြထဲအထိ ပိုင္စိုးလို့ေနျပီ....။
ငါ့႐ဲ့ အ႐ာ႐ာတိုင္းကို
မင္း႐ဲ့ မ်က္ဝန္းေလးကေပးစြမး္မည့္အားသစ္ေတြနဲ့..........
ထာဝ႐ာ ႐ွင္သန္ သြားခ်င္မိတယ္
ေခ်ာကလက္ ျမိဳ ့သူ
မ်က္ဝန္းပိုင္႐ွင္ေလး႐ယ္.........။

မ်က္ဝန္းေလး..........

မင္းနဲ့ ေတြ ့တိုင္း
႐င္ခုန္သံေတြ႐ဲ့ ထိုးနွက္မွဳေတြက
ငါ့႐င္မွာ နာက်င္ေနျပီ.....။
မိုးတိမ္ေတြလို လြင့္ပါးေနတဲ့
စိုး႐ြံ ့ မွဳေတြက ငါ့ကို အနိုင္ယူေနျပီ....။
ငါ့႐ဲ့အထီးက်န္ဆန္တဲ့
ေဝဒနာေတြကို ကုစားဖို့
ဒဏ္႐ာေတြက အသစ္ေတြျပန္ျပန္ျဖစ္လာတယ္......။
ငါ့႐ဲ့နွလံုးသားထဲမွာ ေဖ်ာက္ဖ်က္ဖို့ မစြမ္းနိုင္တဲ့
မင္းပံု႐ိပ္ေတြက
ငါ့ကို စိုးမိုးထားတယ္........။
ငါ့ကိုညိွဳ ့ယူ ဖန္းစားနိုင္တဲ့
မင္း႐ဲ့ အျကည့္ေလးတစ္ခ်က္က
ငါ့အိမ္မက္ ေတြထဲအထိ ပိုင္စိုးလို့ေနျပီ....။
ငါ့႐ဲ့ အ႐ာ႐ာတိုင္းကို မင္း႐ဲ့ မ်က္ဝန္းေလးကေပးစြမး္မည့္
အားသစ္ေတြနဲ့..........
ထာဝ႐ာ ႐ွင္သန္ သြားခ်င္မိတယ္
မ်က္ဝန္းပိုင္႐ွင္ေလး႐ယ္.........။

တဆစ္ဆစ္နာက်င္ကိုက္ခဲေနျပီး မူးေဝေနာက္က်ိေနတဲ့ေခါင္းကို
ဘယ္ညာခါ႐မ္းလိုက္ျပီး မ်က္လံုးေတြကို အတင္းအမၶွဆြဲဖြင့္လိုက္တယ္
အသက္က္ုခပ္ျပင္းျပင္း႐ူွ႐ိွုက္လိုက္တဲ့ အခိုက္မွာ ဆီအုန္းပင္ေတြျကားထဲက ျဖတ္တိုက္လာတဲ့ေလနုေအးေလးကို ေက်းဇူးတင္လိုက္မိတယ္
အ႐ုပ္ျကိဳးျပတ္ ျဖစ္ေနတဲ့ ခႏၶာကိုတစ္ခုလံုး ကို ေပါ့ပါးသြက္လက္ လန္းဆန္းလာေစ ဖ္ို့ က
ဒီအခ်ိန္မွာေလတစ္ခုကိုပဲအားကိုး အားထားျပဳလို့႐မယ္ေလ....။
တကယ္ဆို ဒီလိုမ်ဳိး အဝတ္တစ္ထည္ ကိုယ္တစ္ခုနဲ့ ေခြးေျပးဝက္ေျပး ေျပး႐တဲ့ ဘဝမ်ဳိး ေယာင္လို့ေတာင္
စိတ္မကူးမိခဲ့ဘူး
အမိျမန္မာျပည္ကေနထြက္လာခါစ ေလယာဥ္ပ်ံျကီးေပၚတက္ကတည္းက
ဘဝအတြက္႐ည္႐ြယ္ခ်က္ေတြ ႐ည္မွန္းခ်က္ေတြ အေကာင္အထည္ေဖၚဖို့ဆိုတဲ့ ဆႏၵတစ္ခုတည္းနဲ့ ဒီမေလး႐ွားကို ငါလာခဲ့တာလို့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အျမဲ ေဆာ္ဩေနခဲ့တာ
အခုေတာ့ခဲေလသမွ် သဲေ႐က်ျဖစ္ခဲ့႐ျပီ ခုဆိုျကည့္ေလ ေဘးပတ္ခ်ာလည္မွာ ေတာေတြေတာင္ေတြ
ဆီအုန္းပင္ေတြကလဲြလို့ ငွက္တစ္ေကာင္ေတာင္မွမေတြ ့႐ဘူး ဟိုးအေဝးက ခြ်ဲခြ်ဲ ျပစ္ျပစ္ ေအာ္ျမည္ေနတဲ့ ဥဩသံကလည္းလြမ္းေမာဖြယ္႐ာဆိုတာထက္
႐င္နင့္စ႐ာေကာင္းလွတယ္.................. အေပါင္းအသင္းေတြလည္းေျပး႐င္းလႊား႐င္း
ဘယ္ဆီေ႐ာက္ကုန္မွန္းမသိေတာ့ဘူး
တကယ့္တကယ္အေ႐းျကံုေတာ့လည္း ကိုယ့္အသက္ထက္ ႐ိွတာမွတ္လို့
ဘယ္သူမျပဳ မိမိ မွုတဲ့ ေအး၈်င့္ေကာလင္းနဲ့လာခဲ့ျကတဲ့ကြ်န္ေတာ္တို့မွာအျပစ္႐ိွတယ္
ကြာလာလမ္ပူေလဆိပ္ကေန
ေအးဂ်င့္႐ဲ့ကားနဲ့ ဘယ္ဆီဘယ္ဝယ္မွန္းမသိ ေ႐ာက္မယ္ေ႐ာက္ေတာ့ ဂ်ဳိးဟိုးျပည္နယ္႐ဲ့
ေတာင္ဘက္အစြန္းပိုင္းမွာ႐ိွတဲ့ (စီနိုင္းတဲ့) ေတာျမိဳ့ေလးတစ္ျမိဳ့႐ဲ့ အဖ်ားအနားက်တဲ့
႐က္ကြက္ေလးတစ္ခုလိုပဲ အလုပ္သမားေတြေနတဲ့တစ္ထပ္တိုက္ေတြ
တ၁၇ုတ္လူမ်ဳိး တခ်ိဳ့ တေလနဲ့ အိႏၵိယလူမ်ဳိးေတြ ေနျကတယ္ လူေနအေဆာက္အံုေတြ႐ဲ့ ေနာက္ေက်ာဘက္မွာ႐ိွတဲ့ ဆီအုန္းေတာျကီးကိုေတြ ့တာနဲ့တင္ ကမာၻ ့စားအုန္းဆီ အမ်ားဆံု းထုပ္လုတ္တဲ့နိုင္ငံ ဆိုတာသိနိုင္သလို ေခတ္မေကာင္းခင္ကာလ အိႏၵိယ လူမ်ဳိး လူဆိုးသူခိုး ေတြ ႐ဲ့
က်က္စား႐ာနယ္ေျမဆိုတာကိုလည္းသိနိုင္တယ္................
တစ္နိုင္ငံမွာ လူဦးေ႐ ၁၆ သန္း႐ိွတဲ့အထဲက ၆.၉% ႐ာခိုင္နွုန္းသာ အိႏၵိယလူမဳိ်ဳးဆိုေပမဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို့ေ႐ာက္ေနတဲ့ စီနိုင္း မွာတင္ ကိုပဲ ၆.၉%႐ာခိုင္းနွုန္းေက်ာ္ေနျပီထင္မိတယ္
မေလး႐ွာနိုင္ ငံ မွာ အိုဘာစေတး ေနထိုင္သူမ်ားအတြက္ ေအာ္ဘ႐ာစီေျကာက္စ႐ာအေကာင္းဆံုးျဖစ္သလို ကြ်န္ေတာ္တို့လို ေအးဂ်င့္ေကာလင္း တို့ စက္႐ံုေကာလင္းတို့လို့ လာတဲ့လူးေတြအတြက္ေတာ့ ေျကာက္စ႐ာအေကာင္းဆံုက အိႏၵိယ လူမ်ဳ္းေတြပဲ
ျကာ႐ိုးျကာစြယ္ကိုျကည့္႐ံုနဲ့ ေ႐႐ဲ့ အတိမ္အနက္ ကို သိနိုင္သလို ကြ်န္ေတာ္တို့ကိုျမင္တာနဲ့
နိုင္ငံ႐ပ္ျခားကေန အလုပ္လာလုပ္တဲ့ သေကာင့္သားေတြမွန္း အိႏၵိယလူမ်ဳိးေတြ အတပ္သိတယ္
သိဆို မေလး႐ွားနိုင္ငံ လြပ္လက္ေ႐းမ႐ခင္း ၁၉၅၇ ခုနွစ္ေလာက္ကထဲက ျမန္မာလူမ်ဳိး အလုပ္သမားေတြ
ကူးခ်ည္သန္းခ်ည္လုပ္ေနခဲ့ျကတာတဲ့.........။
ကြ်န္ေတာ္တို့ အတြက္ အျကီးမားဆံုး အႏၱ႐ယ္ကေတာ့ အိႏၵိယ လူမ်ဳိးေတြပဲ
ကြ်န္ေတာ္တို့ က သူတို့ကို မန္က်ည္းသီးေတြလို့ေခၚတယ္
အဲဒီနာမည္ကို ဘယ္သူေပးတာလည္းလို့ေမး႐င္ေတာ့ မေလး႐ွားကိုဘယ္သူအ႐င္သြားတာလည္းလို့ျပန္ေမ
႐မွာပဲ လစာထုပ္႐က္ေတြ လူျပတ္တဲ့ ေန ့လယ္ခင္းပိုင္းေတြ ညဘက္ေတြဆို႐င္ နွစ္ေယာက္ သံုးေယာက္ေလာက္ နဲ့အျပင္ကို မထြက္႐ဲဘူး ။
ပါတာေပး႐င္ေပး မေပး႐င္ လူကို႐ိုက္မယ္ ေတာင္ပန္လို့လည္းမ႐သလို ....ခုခံလို့လည္းမ႐ဘူး
အဲသည္လို ခိုးဆိုးလုယက္ ႐ိုက္နွက္ေနတဲ့ မန္က်ည္းသီးေတြ႐ဲ့ ေလးစားသမွ ု ကို ခံေန႐တာ
ကြ်န္ေတာ္တို့႐ဲ့ အခ်စ္ေတာ္ျကီး ေအးဂ်င့္ ။
အလုပ္သမားေတြ အေပၚ ဖိနွိပ္လြန္းအားျကီးလို့