ပတၱျမားမွန္႐င္ႏံြမနစ္ဘူးတဲ့ ဟုပ္တယ္
ဒါေပမယ့္................
ပတၱျမားမဟုပ္တဲ့ ဒို့ေ႐ႊေတြေတာ့
ဒီေျမ႐ဲ့ ေငြႏံြမွာ အစုလိုက္အျပဳံလိုက္နစ္ေနၾကေလ႐ဲ့...........။
ဘယ္ဘဝကဆုေတာင္းေတြမ်ားမွားခ့ဲၾကလဲမသိ
သူ ့ကြ်န္ဘဝကလြတ္ခဲ့လည္း
ေငြ႐ဲ့ႏံြမွာ ေငြကြ်န္အျဖစ္နဲ့
ေငြထား႐ာေန ေငြေစ႐ာသြား
ေလွ်ာက္လွဲ ခ်က္မ႐ိွတဲ့ဘဝမွာ
ဘယ္သူကိုယ္နဲ့ ထပ္တူျပဳ စိတ္ျဖဴးျဖဴနဲ့စာနာနိုင္မလည္း
ဒီၾကားထဲ အစာေကြ်းဖို့ အစီအစဥ္မ႐ိွတဲ့
သခင္တစ္ေယာက္႐ဲ့ေ႐ွ ့မွာ
အျမီးျပဳတ္မတက္႐မ္းျပေနတဲ့
ေခြးတစ္ေကာင္လို ( ေ႐ႊ) တခ်ဳိ ့႐ဲ့လုပ္႐က္
ေမာင္ျဖဴေမာင္မည္းမသဲကြဲလို့ အထင္မလြဲနဲ့
ဖိနပ္စီးမေကာင္းတာေျခေထာက္ပဲ သိနိုင္တယ္.....။
မလာခင္တုန္းကေတာ့ အမိေျမကေနေကြ်းေက်ာ္ခဲ့တယ္
ကိုယ္ေကာငး္႐င္ေခါင္းမေ႐ႊးဘူးေပါ့
အခုေတာ့လည္း ေငြ႐ဲ့ ႏံြမွာ
အစြယ္ခ်ဳိးခံထား႐တဲ့ ဆင္အိုတစ္ေကာင္လို
ဒို့လိုတစ္ျပည္သားေတြ အတြက္
စာနာစိတ္နဲ့ေမတၱာတ႐ားဟာဘယ္မွာလည္း..........၊။
တကယ္ေတာ့ လူမ်ဳိးေတြမတူုၾကလည္း
ဦးခိုက္႐ာအ႐က္ေတြ လြဲေနတဲ့ ဒီေျမ႐ဲ့ေငြႏံြမွာ
စိတ္သြားတိုင္း ကိုယ္မပါေပမယ့္
ကိုယ္သြားတိုင္းပါပါေနတဲ့ ငါ့အ႐ိပ္ကေတာင္ငါ့ကိုိ္ုျပန္ေမးလာျပီ
အိမ္ျပန္႐က္ကဘယ္ေတာ့လည္းတဲ့..................။ ။
No comments:
Post a Comment