. showpageArea { font-family:verdana,arial,helvetica; color: #000; font-size:11px; margin:10px; } .showpageArea a { color: #fff; } .showpageNum a { padding: 3px 8px; margin:0 4px; text-decoration: none; background: #363636 url(http://i879.photobucket.com/albums/ab351/bloggerblogimage/wp3.jpg) 0 -25px repeat-x; } .showpageNum a:hover { background: #044697 url(http://i879.photobucket.com/albums/ab351/bloggerblogimage/wp3.jpg) 0 -50px repeat-x; } .showpagePoint { color:#fff; padding: 3px 8px; margin: 2px; font-weight: 700; background: #e30000 url(whttp://i879.photobucket.com/albums/ab351/bloggerblogimage/wp3.jpg) 0 0 repeat-x; text-decoration: none; } .showpageOf{ margin:0 8px 0 0; }
မ်ဳိးထက္ဆီကိုလာလည္းလို့ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ေပ်ာ္႐ႊင္ခ်င္းေတြထာဝ႐ပိုင္ဆိုင္ပါေစလို့ဆုေတာင္းလ်က္

Saturday, December 18, 2010

With a card!

With a card!

Tuesday, September 28, 2010

ႏံြထဲက....

ပတၱျမားမွန္႐င္ႏံြမနစ္ဘူးတဲ့ ဟုပ္တယ္


ဒါေပမယ့္................

ပတၱျမားမဟုပ္တဲ့ ဒို့ေ႐ႊေတြေတာ့

ဒီေျမ႐ဲ့ ေငြႏံြမွာ အစုလိုက္အျပဳံလိုက္နစ္ေနၾကေလ႐ဲ့...........။



ဘယ္ဘဝကဆုေတာင္းေတြမ်ားမွားခ့ဲၾကလဲမသိ

သူ ့ကြ်န္ဘဝကလြတ္ခဲ့လည္း

ေငြ႐ဲ့ႏံြမွာ ေငြကြ်န္အျဖစ္နဲ့

ေငြထား႐ာေန ေငြေစ႐ာသြား

ေလွ်ာက္လွဲ ခ်က္မ႐ိွတဲ့ဘဝမွာ

ဘယ္သူကိုယ္နဲ့ ထပ္တူျပဳ စိတ္ျဖဴးျဖဴနဲ့စာနာနိုင္မလည္း

ဒီၾကားထဲ အစာေကြ်းဖို့ အစီအစဥ္မ႐ိွတဲ့

သခင္တစ္ေယာက္႐ဲ့ေ႐ွ ့မွာ

အျမီးျပဳတ္မတက္႐မ္းျပေနတဲ့

ေခြးတစ္ေကာင္လို ( ေ႐ႊ) တခ်ဳိ ့႐ဲ့လုပ္႐က္

ေမာင္ျဖဴေမာင္မည္းမသဲကြဲလို့ အထင္မလြဲနဲ့

ဖိနပ္စီးမေကာင္းတာေျခေထာက္ပဲ သိနိုင္တယ္.....။



မလာခင္တုန္းကေတာ့ အမိေျမကေနေကြ်းေက်ာ္ခဲ့တယ္

ကိုယ္ေကာငး္႐င္ေခါင္းမေ႐ႊးဘူးေပါ့

အခုေတာ့လည္း ေငြ႐ဲ့ ႏံြမွာ

အစြယ္ခ်ဳိးခံထား႐တဲ့ ဆင္အိုတစ္ေကာင္လို

ဒို့လိုတစ္ျပည္သားေတြ အတြက္

စာနာစိတ္နဲ့ေမတၱာတ႐ားဟာဘယ္မွာလည္း..........၊။



တကယ္ေတာ့ လူမ်ဳိးေတြမတူုၾကလည္း

ဦးခိုက္႐ာအ႐က္ေတြ လြဲေနတဲ့ ဒီေျမ႐ဲ့ေငြႏံြမွာ

စိတ္သြားတိုင္း ကိုယ္မပါေပမယ့္

ကိုယ္သြားတိုင္းပါပါေနတဲ့ ငါ့အ႐ိပ္ကေတာင္ငါ့ကိုိ္ုျပန္ေမးလာျပီ

အိမ္ျပန္႐က္ကဘယ္ေတာ့လည္းတဲ့..................။ ။

Monday, September 27, 2010

႐ြက္က်ပင္ကေလးမ်ား

႐ြက္က်ပင္ကေလးလည္း အ႐ြက္က်႐ာအပင္ေပါက္တတ္တယ္




သို့ေသာ္အေ႐ာင္အဆင္းမေျပာငး္လဲ ပံုသဏၭန္မေျပာင္လဲ



မ်ဳိး႐ိုး ဗီဇမေျပာင္းလဲပါ ေဩာ္တို့ျမန္မာေတြအလား....................။



သမုဒၵ႐ာဝမ္းတစ္ထြာဆိုလားဘာဆိုလား စာေ႐းသူတို့႐င္းနီးျပီးသား



စကားပံုအေဟာင္းၾကီးကိုပဲ အပ္ေၾကာင္းထပ္မီျပန္ပါျပီ.......



ေပ်ာ္႐ာမွာမေန ေတာ္႐ာမွာေငြ႐ွာၾက႐င္း အမိေျမနဲ့ မိုင္းေပါင္းေဝးကြာ



ကမၻာ့ေန႐ာအသီးသီးမွာ က်င္လည္က်က္စားၾကျပီး အခ်ိန္ေတြကိုတိုက္စားေနၾကတဲ့



ျမန္မာျပည္ဘြားမ်ား သယံဇာတ ၾကြယ္ဝခ်မ္းသာျပီးနိုင္ငံေတာ္ဆင္း႐ဲနံုျခာလွတဲ့ ငါတို့ေ႐ႊနိုင္ငံ႐ဲ့



သားေကာာင္း႐တနာမ်ား အျဖစ္ေပါ့.............။



ဒီလိုဒီလို ေ႐ာက္႐ာမွာေနၾကံဳ႐ာကိုစား ၾကံဳ႐ာေ႐ေသာက္လည္း



ျမန္မာမ်ဳိးေတာ့မေဖာက္ေစခ်င္ ယဥ္ေက်းမွ ုေတြလည္းမေပ်ာက္ေစခ်င္ပါ



စာေ႐းသူဒီေန႐ာမွာျမန္မာဟုဆို႐ာ၌ ကခ်င္ ၊ ကယား၊ က႐င္ ၊ခ်င္း ၊မြန ္၊႐ခိုင္ ၊ ႐ွမ္း နဲ့ ဗမာ



စတဲ့လူမ်ဳိးမ်ားနဲ့အတူ လူမ်ဳိး ခြဲငယ္ေပါင္း (၁၀၀)ဝန္းက်င္နဲ့ဖြဲ ့စည္းထားေသာ ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ား



တစ္ျပည္တည္းေန တစ္ေ႐ထဲေသာက္ တစ္ေလွတည္းစီး တစ္ခ႐ီးတည္းသြား ၾက႐တဲ့



ျမန္မာ့ႏြယ္ဘြား သားခ်င္းမ်ားကိုဆိုလို႐င္းသာျဖစ္ပါတယ္ ။



ျမန္မာအခ်င္းခ်င္း ဘာသာ အယူဝါဒကဲြအစြဲ လူမ်ဳိး ကြဲ အစြဲ ေတြ နဲ့ ပဲတိုင္းတစ္ပါးမွာေတာင္



တစ္ေသြးတည္း တစ္သားတည္းမက်နိုင္ေသးတဲ့ေခတ္ေတြလည္း နိဂံုးခ်ဳပ္သင့္ေပျပီ။



ကမၻာ့လူမ်ဳိးျကီးနိုင္ငံျကီးစာ႐ငး္ဝင ္တ႐ုတ္နိုင္ငြသည္ပင္လွ်င္ ၄င္းတို့ျပည္တြင္းသာမက



ကမၻာ့ေန႐ာအသးီသီး႐ိွ တ႐ုတ္လူမ်ဳိးမ်ားအထိ ဘာသာစကား စာေပ ယဥ္ေက်းမွ ုတို့



တစ္ေသြးတည္း တစ္ထပ္တည္းက်ေအာင္ေဆာင္႐ြက္ေနသည္မွာလည္း



အေတာ္အတန္ေအာင္ျမင္ေနျပီျဖစ္ပါတယ္.။



ဒါဟာစည္းလံုမွ ုအာနည္းတဲ့ျမန္မာတို့အတြက္ အတုယူစ႐ာပါ



အမိေျမနဲ့အေဝးမွာ သားတကြဲ မယားတကြဲ အမိနဲ့ ခြဲ အဖနဲ့ စြန့္ခြာျပီ း`



ေ႐ျကည္႐ာျမက္နု႐ွာျက႐တဲ့ ငါတို့ျမန္မာေတြ ႏြားကဲြေသာ္လည္း က်ားမဆြဲေစခ်င္ပါ......။



အခုဒီေျမမွာတင္ပဲ ျမန္မာအခ်င္းခ်င္း လုယက္ တိုက္ခိုက္ တာေတြ ျဖတ္စားနွပ္စားလုပ္တာေတြ



အသက္ေသသည္အထိ႐ိုက္နွက္သတ္ပုတ္တာေတြ သတ္မွ ုျဖတ္မွ ုေတြကို သတင္းဂ်ာနယ္ေတြနဲ့



အင္တာနတ္သတင္းစာမ်က္နွာေတြေပၚမွာတစ္မ်ဳိး ကိုယ္ေတြ ့ျဖစ္႐က္ေတြကတစ္ဖံု



ၾကံဳ႐ျမင္႐ၾကားသိ႐ေတာ့လည္း ကြ်တ္ ....ကြ်တ္ ....ကြ်တ္..........ဟုတစ္ေယာက္တညး္ျမည္တမ္းေနမိပါေတာ့တယ္.........။



တိုငး္တစ္ပါး၌ ျမန္မာခ်င္းမွမကာကြယ္႐င္မကူညီ႐င္ ဘယ္သူေတြကာကြယ္ကူညီျကမွာပါလိမ့္



တိုင္းတစ္ပါး၌ ငါတို့ဘာသာ စာေပယဥ္ေက်းမွ ုေတြ ျမန္မာခ်င္းမွမထိန္းသိမ္း႐င္



ဘယ္သူေတြထိန္းသိမ္းျကမွာပါလိမ့္ ျဖစ္မွျဖစ္ျက႐ေလျခင္း ကိုမ်ဳိး ခ်စ္ မမ်ဳိး ခ်စ္တို့႐ယ္.........



ဟိုတစ္ေလာေလးကကိုေတြ ့ စာေ႐းသူတို့ဇာတိဘက္က လူငယ္တစ္ဦး



အေျကာင္းကစိတ္မေကာင္းစ႐ာပါ............။



အမိုးမ်က္နွာက်က္ လုပ္ငန္းတစ္ခုအတြင္း ဆားဗစ္ အေတာ္အတန္႐ိွတဲ့သူမိွ ု



ျမန္မာအခ်င္းခ်င္းမနာလိုျဖစ္တာေျကာင့္ စကားအေျခအတင္းမ်ား႐ာကေန ာက္



ေျခာငး္ေျမာင္းျပီး အ႐ိုက္ခံ႐သတဲ့



ေဆး႐ံုေပၚ ေလးငါး႐က္ မကေမ့ေမ်ာေနျပီးမွ သတိ႐လာတဲ့ ( ဘိုဗာစေတး)သူ့ကို



စာေ႐းသူနွင့္အတူ တစ္နယ္တည္းသားမ်ားကပဲ ေငြအားလူအားဝိုင္းဝန္းကူညီျပီး



ျမန္မာျပည္ကိုျပန္ပို့ေပးခဲ့ျက႐ပါတယ္ ကံေကာင္းေထာက္မ၍ေသမင္းက



လက္မခံလိုက္ေသာ္လည္း ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေတာင္ မေ႐ႊ ့လွ်ားနိုင္တဲ့ဘဝပါ



အနာဂတ္စိတ္ကူးအိမ့္မက္ေတြအျပည့္နဲ့ အညႊန့္ သစ္ကူေတာ္ေလးေလးတစ္ဦး႐ဲ့အိမ္အျပန္



လမ္းဟာ သူထင္ထားခဲ့သလို မလွပခဲ့သလို



သူ့ကိုယ္သူေတာင္ နာမည္ဘယ္သူဘယ္ဝါ႐ယ္လို့ မသိ႐ွာေတာ့တဲ့အျဖစ္........



ကြ်န္ေတာ္သတိမထားမိလိုက္ခ်ိန္မွာပဲ ကြ်န္ေတာ့ပါးစပ္ဖ်ားမွ . ေတာက္. ေခါက္သံမ်ားပဲ့တင္ထပ္ေလ႐ဲ့



ကမၻာမွာျမန္မာေသြး႐ဲလိုက္ေလခ်င္း တန္ဖိုး႐ိွတဲ့သတၱိေတြ တလြဲ၌ အ လ ဟ သတ္



သံုတတ္ၾကေလျခင္း႐ယ္ေပါ့.....................။



တကယ္ေတာ့ ကြ်နု္ပ္တို့ အမ်ဳိးကိုေစာင့္ေ႐ွာက္ျခင္းဟာ သူေတာ္ေကာင္းတ႐ားျဖစ္လို



ဘာသာ ၊ စာေပ၊ ယဥ္ေက်းမွ ုတို့ကို ထိန္းသိမ္းျခင္းဟာလည္း မဂၤလာတစ္ပါးပါ ၊



သမိုင္းေပးတာဝန္ တစ္႐ပ္ျဖစ္ေပသတဲ့ ။



လြယ္မေယာင္နဲ့ခက္ တိမ္မေယာင္နဲ့နက္ပါတယ္



ျမန္မာဆို႐င္ ငပိကိုမေမ ့နဲ့ စာေပမွာဆို႐င္ ဗ်ည္းနဲ့စတာ႐ိွ႐ပါေသးတယ္



ေခတ္ေတြဘယ္လိုတိုးတက္၊ မ်ဳိးဆက္မပ်က္ေအာင္ သတိထား႐င္ ေက်နပ္ပါတယ္ကြယ္......။



ဘဝင္မက်လို့တင္ျပ႐တာ နားဝင္စမ္းပါ ( ေ႐ႊ ) ညီ အကိုေမာင္နွမနဲ့ ေဘာ္ဒါအေပါင္းနသင္းမ်ား႐ယ္



ဘာညာဘာညာ နဲ့ဦးသိန္းတန္ဆိုခဲ့သလိုပါပဲ ေခတ္ေတြဘယ္လိုပဲေနေန



ဘယ္ေန႐ာဘယ္ေတြပဲေ႐ာက္ပါေစ ႐ြက္က်ပင္ကေလးေတြအပင္ေပါက္သလို မ်ဳိး႐ိုးဗီဇကိုေထာက္ေစခ်င္ တစ္ျပည္သားအခ်င္းခ်င္း ကူညီေစာင့္ေ႐ွာက္ေစခ်င္



ယဥ္ေက်းမွုေတြ မေပ်ာက္ေစခ်င္တာ ကြ်န္ုပ္႐င္ထဲကဆႏၵတစ္ခုပါ.............။



တိုင္းတစ္ပါး၍ အိမ္ေထာင္ျပဳ သားေမြး မွုျပဳသူမ်ားသာမက သူမမယ္(မည္) ဘဝနဲ့



နိုင္ငံ႐ပ္ျခားေ႐ာက္လာၾက႐သူ ကေလးသူငယ္မ်ားအတြက္ပါသတိခ်ပ္စ႐ာပါ



ဟိုတစ္ေလာေလကလမ္းေဘးပလက္ေဖာင္တစ္ခုမွာ ထဘီ႐ွည္႐ွည္ဝတ္ျပီး ပါးကြက္သားအျကဲသားနဲ့ျမန္မာအမ်ဳိးသမီငယ္တစ္ဦးကိုျမင္ေတြ ့မိေတာ့ ျမန္မာ့ေ႐ေျမ႐ဲ့



အေငြ ့အသက္ကို႐ွဴ႐ွိုက္မိသေယာင္ေယာင္ပါ ေ႐ာမမေ႐ာက္႐င္ေ႐ာမလိုက်င့္႐မည္မွန္ေသာ္လည္း



ဇီဇာေျကာင္တတ္သူ ကြ်န္ေတာ္ ေစာဒက တတ္မိျပန္ပါတယ္ ( ဥပမာ ) မေလး႐ွားကဲ့သို့ဖြ ့ံျဖိဳးဆဲ



အာ႐ွနိုင္ငံေတြမွာ ( အင္တာေန႐ွင္နယ္)အဂၤလိပ္ ဘာသာစကားနဲ့စာေပကိုတြင္တြင္က်ယ္က်ယ္



သံုးစြဲလာၿကျခငး္ဟာ ပညာေ႐းအတြက္ အေပါင္းလကၡဏာေဆာင္ေသာ္လည္း ၎တို့မိခင္ဘာသာ၊



စာေပ၊ယဥ္ေက်းမွဳ၊စကားေတြအတြက္အႏွုပ္လကၡဏာေဆာင္နိုင္ပါတယ္ အဂၤလိပ္စကားနဲ့ စာေပ



ကို အာ႐ွနိုင္ငံေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား၌ ေက်ာင္း၊႐ံုး လုပ္ငန္းနွင့္လူမွ ုေ႐း႐ာေတြမွာမကပဲ



မိသားစု အိမ္ေထာင္စုအတြင္း၌ပါ တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္ သံုးစြဲလာၾကျခင္း႐ဲ့႐လဒ္အေနျဖင့္



၎တို့မ်ဳိးဆက္ ကေလးသူငယ္တို့ မိခင္ဘာသာ စာေပ နွင့္ယဥ္ေက်းမွ ုမ်ားတြင္ေယဘုယ်အားျဖင့္



အကြ်မ္းမဝင္တတ္ၾကေတာ့ေပ နိုင္ငံအတြင္႐ိွမိသားစု တစ္စုတစ္စုတိုင္း ဤေပၚလစီျဖင့္မ်ဳိးဆက္ျပန့္ပြားခဲ့ေလေသာ္ ဘာသာစကား စာေပ ယဥ္ေက်းမွု တို့ ဆယ္စုနွစ္ အနည္းဲငယ္အတြင္းတြင္သာတိမ္ေကာသြားနိုင္ပါတယ္။



ထိုကဲ့သို့ေသာမိသားစုကေလးငယ္အခ်ဳိ ့ကို ကြ်န္ေတာ္တို့ပတ္ဝန္းက်င္မွာေတြ ့ ၾကံဳ မိတိုင္း



ကြ်န္ေတာ့႐င္ထဲ ေအာင့္သက္သက္ၾကီးပါ ၎တို့ဘိုးဘြားမ်ားကိုေတာင္ ၎တို့ကိုယ္စားအားနာမိတယ္



အာ႐ွတိုက္ထက္ အဆမ်ားစြာ အဂၤလိပ္စာေပယဥ္ေက်းမွု လႊမ္းမိုးေသာ အေနာက္နိုင္ငံမ်ားပင္လ်င္



ထိုအမူအက်င့္မ်ဳိး ႐ွားပါးလြန္းပါသည္ ဟုစာေ႐းသူ ၾကားဖူးမွတ္ဖူးပါတယ္။



စာေ႐းသူျကံဳျကိဳက္၍ ဘီဘီစီ ေ႐ဒီယိုအသံလႊင့္ဌာနကထုပ္လႊင့္ခဲ့ေသာအေမ႐ီကန္နိုင္ငံဖြား



ျမန္မာႏြယ္ေတးသံ႐ွင္ ေမာင္ခင္ျမင့္ ဆိုသူနဲ့အင္တာဗ်ဴးအစီအစဥ္ကိုနားဆင္ခဲ့ဖူးပါတယ္



(တိုက္္စက္)ျပည္နယ္ဆင္ေျခဖံုးျမိဳ့ေလး႐ဲ့ဘီယာဘားအခ်ဳိ၌ပင္တိုင္စံ အဆိုေက်ာ္ကေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္သူ



ေမာင္ခင္္ျမင့္ ဟာထိုေဒသတစ္ဝိုက္၌အေတာ္အသင္နာမည္႐ပါတယ္ အမိေ႐ာအဖေ႐ာျမန္မာစစ္စစ္



ျဖစ္ပါလွ်က္ ျမန္မာအေ႐ာက္အေပါက္နည္းေသာထိုေဒသမွာျမန္မာလူမ်ဳိးနွင္ယဥ္ေက်းမွ ုဆိုသည္မွာ



ျဖဴသည္မည္းသည္ မသ္ ျမန္မာျပည္ဆိုတာဘာ႐ယ္အေသအျခာမသိ ကြ်မ္းေသးဖူးတဲ့ဘဝပါ။



အဂၤလိပ္တတို့ထူေထာင္ခဲ့ဖူးေသာေနမဝင္ အင္ပါယာ၏ ဩဇာအ႐ွိန္အဝါ အကင္းမေသေသး၍လားမသိ



၎းတို့စာေပ ေတြကမာၻ့ နိုင္ငံအသီးသီး ႐ဲ့ ေက်ာင္းသံုးျပဌာန္းစာအုပ္မ်ား၌ေန႐ာေနၾကေလ႐ဲ့



အမ်ားလက္ခံသလို ကြ်န္ုပ္တို့လည္းလက္ခံ႐ပါလိမ့္မယ္ ကာဝကံ႐ွင္၌အဃ႐ာက်ေသာ္လည္း မိဘမ်ား႐ဲ့



အားနည္းခ်က္ေပေသာဟုကြ်န္ုပ္တစ္ဦးတည္းအေတြးနယ္ေက်ာ္ခဲ့မိပါတယ္



ကြ်န္ေတာ္ဤသို့ဆို၍ အဂၤလိပ္စာေပ မေလ ့လာမလိုက္စာအပ္ဟုဆိုလိုျခင္းမဟုတ္ပါ



ကြ်န္ုပ္တို့လို ကမၻာ ့အနွ့ံ ဝမ္းေျကာင္းျကတဲ့ ျမန္မာတို့အဖို့အသံုးတြင္ေသာ မည္သည့္ဘာသာစာေပမဆို



ေလ ့လာသင္ယူသင့္ပါတယ္



နိုင္ငံအစိုး႐တိုင္း နိုင္ငံျခားဘာသာစာေပသင္ယူ မွ ု အားေပးကူညီျကပါတယ္ သိုေသာ္အေမကိုမက်ာ္



ပဲ ေဒြးေတာ္ကိုလြမ္းသင့္ပါတယ္ ကမၻာနွင့္ယွဥ္လွ်င္အလြန္ေသးငယ္လွေသာ ကြ်န္ုပ္တို့



ျမန္မာလူမ်ဳ္းေတြ အတြက္ ယဥ္ေက်းမွုျခင္းဝါးမ်ဳိမွ ု မခံ႐ေလေအာင္႐ည္႐ြယ္လွ်က္...............................










































႐ြက္က်ပင္ကေလးလည္း အ႐ြက္က်႐ာအပင္ေပါက္တတ္တယ္




သို့ေသာ္အေ႐ာင္အဆင္းမေျပာငး္လဲ ပံုသဏၭန္မေျပာင္လဲ



မ်ဳိး႐ိုး ဗီဇမေျပာင္းလဲပါ ေဩာ္တို့ျမန္မာေတြအလား....................။



သမုဒၵ႐ာဝမ္းတစ္ထြာဆိုလားဘာဆိုလား စာေ႐းသူတို့႐င္းနီးျပီးသား



စကားပံုအေဟာင္းၾကီးကိုပဲ အပ္ေၾကာင္းထပ္မီျပန္ပါျပီ.......



ေပ်ာ္႐ာမွာမေန ေတာ္႐ာမွာေငြ႐ွာၾက႐င္း အမိေျမနဲ့ မိုင္းေပါင္းေဝးကြာ



ကမၻာ့ေန႐ာအသီးသီးမွာ က်င္လည္က်က္စားၾကျပီး အခ်ိန္ေတြကိုတိုက္စားေနၾကတဲ့



ျမန္မာျပည္ဘြားမ်ား သယံဇာတ ၾကြယ္ဝခ်မ္းသာျပီးနိုင္ငံေတာ္ဆင္း႐ဲနံုျခာလွတဲ့ ငါတို့ေ႐ႊနိုင္ငံ႐ဲ့



သားေကာာင္း႐တနာမ်ား အျဖစ္ေပါ့.............။



ဒီလိုဒီလို ေ႐ာက္႐ာမွာေနၾကံဳ႐ာကိုစား ၾကံဳ႐ာေ႐ေသာက္လည္း



ျမန္မာမ်ဳိးေတာ့မေဖာက္ေစခ်င္ ယဥ္ေက်းမွ ုေတြလည္းမေပ်ာက္ေစခ်င္ပါ



စာေ႐းသူဒီေန႐ာမွာျမန္မာဟုဆို႐ာ၌ ကခ်င္ ၊ ကယား၊ က႐င္ ၊ခ်င္း ၊မြန ္၊႐ခိုင္ ၊ ႐ွမ္း နဲ့ ဗမာ



စတဲ့လူမ်ဳိးမ်ားနဲ့အတူ လူမ်ဳိး ခြဲငယ္ေပါင္း (၁၀၀)ဝန္းက်င္နဲ့ဖြဲ ့စည္းထားေသာ ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ား



တစ္ျပည္တည္းေန တစ္ေ႐ထဲေသာက္ တစ္ေလွတည္းစီး တစ္ခ႐ီးတည္းသြား ၾက႐တဲ့



ျမန္မာ့ႏြယ္ဘြား သားခ်င္းမ်ားကိုဆိုလို႐င္းသာျဖစ္ပါတယ္ ။



ျမန္မာအခ်င္းခ်င္း ဘာသာ အယူဝါဒကဲြအစြဲ လူမ်ဳိး ကြဲ အစြဲ ေတြ နဲ့ ပဲတိုင္းတစ္ပါးမွာေတာင္



တစ္ေသြးတည္း တစ္သားတည္းမက်နိုင္ေသးတဲ့ေခတ္ေတြလည္း နိဂံုးခ်ဳပ္သင့္ေပျပီ။



ကမၻာ့လူမ်ဳိးျကီးနိုင္ငံျကီးစာ႐ငး္ဝင ္တ႐ုတ္နိုင္ငြသည္ပင္လွ်င္ ၄င္းတို့ျပည္တြင္းသာမက



ကမၻာ့ေန႐ာအသးီသီး႐ိွ တ႐ုတ္လူမ်ဳိးမ်ားအထိ ဘာသာစကား စာေပ ယဥ္ေက်းမွ ုတို့



တစ္ေသြးတည္း တစ္ထပ္တည္းက်ေအာင္ေဆာင္႐ြက္ေနသည္မွာလည္း



အေတာ္အတန္ေအာင္ျမင္ေနျပီျဖစ္ပါတယ္.။



ဒါဟာစည္းလံုမွ ုအာနည္းတဲ့ျမန္မာတို့အတြက္ အတုယူစ႐ာပါ



အမိေျမနဲ့အေဝးမွာ သားတကြဲ မယားတကြဲ အမိနဲ့ ခြဲ အဖနဲ့ စြန့္ခြာျပီ း`



ေ႐ျကည္႐ာျမက္နု႐ွာျက႐တဲ့ ငါတို့ျမန္မာေတြ ႏြားကဲြေသာ္လည္း က်ားမဆြဲေစခ်င္ပါ......။



အခုဒီေျမမွာတင္ပဲ ျမန္မာအခ်င္းခ်င္း လုယက္ တိုက္ခိုက္ တာေတြ ျဖတ္စားနွပ္စားလုပ္တာေတြ



အသက္ေသသည္အထိ႐ိုက္နွက္သတ္ပုတ္တာေတြ သတ္မွ ုျဖတ္မွ ုေတြကို သတင္းဂ်ာနယ္ေတြနဲ့



အင္တာနတ္သတင္းစာမ်က္နွာေတြေပၚမွာတစ္မ်ဳိး ကိုယ္ေတြ ့ျဖစ္႐က္ေတြကတစ္ဖံု



ၾကံဳ႐ျမင္႐ၾကားသိ႐ေတာ့လည္း ကြ်တ္ ....ကြ်တ္ ....ကြ်တ္..........ဟုတစ္ေယာက္တညး္ျမည္တမ္းေနမိပါေတာ့တယ္.........။



တိုငး္တစ္ပါး၌ ျမန္မာခ်င္းမွမကာကြယ္႐င္မကူညီ႐င္ ဘယ္သူေတြကာကြယ္ကူညီျကမွာပါလိမ့္



တိုင္းတစ္ပါး၌ ငါတို့ဘာသာ စာေပယဥ္ေက်းမွ ုေတြ ျမန္မာခ်င္းမွမထိန္းသိမ္း႐င္



ဘယ္သူေတြထိန္းသိမ္းျကမွာပါလိမ့္ ျဖစ္မွျဖစ္ျက႐ေလျခင္း ကိုမ်ဳိး ခ်စ္ မမ်ဳိး ခ်စ္တို့႐ယ္.........



ဟိုတစ္ေလာေလးကကိုေတြ ့ စာေ႐းသူတို့ဇာတိဘက္က လူငယ္တစ္ဦး



အေျကာင္းကစိတ္မေကာင္းစ႐ာပါ............။



အမိုးမ်က္နွာက်က္ လုပ္ငန္းတစ္ခုအတြင္း ဆားဗစ္ အေတာ္အတန္႐ိွတဲ့သူမိွ ု



ျမန္မာအခ်င္းခ်င္းမနာလိုျဖစ္တာေျကာင့္ စကားအေျခအတင္းမ်ား႐ာကေန ာက္



ေျခာငး္ေျမာင္းျပီး အ႐ိုက္ခံ႐သတဲ့



ေဆး႐ံုေပၚ ေလးငါး႐က္ မကေမ့ေမ်ာေနျပီးမွ သတိ႐လာတဲ့ ( ဘိုဗာစေတး)သူ့ကို



စာေ႐းသူနွင့္အတူ တစ္နယ္တည္းသားမ်ားကပဲ ေငြအားလူအားဝိုင္းဝန္းကူညီျပီး



ျမန္မာျပည္ကိုျပန္ပို့ေပးခဲ့ျက႐ပါတယ္ ကံေကာင္းေထာက္မ၍ေသမင္းက



လက္မခံလိုက္ေသာ္လည္း ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေတာင္ မေ႐ႊ ့လွ်ားနိုင္တဲ့ဘဝပါ



အနာဂတ္စိတ္ကူးအိမ့္မက္ေတြအျပည့္နဲ့ အညႊန့္ သစ္ကူေတာ္ေလးေလးတစ္ဦး႐ဲ့အိမ္အျပန္



လမ္းဟာ သူထင္ထားခဲ့သလို မလွပခဲ့သလို



သူ့ကိုယ္သူေတာင္ နာမည္ဘယ္သူဘယ္ဝါ႐ယ္လို့ မသိ႐ွာေတာ့တဲ့အျဖစ္........



ကြ်န္ေတာ္သတိမထားမိလိုက္ခ်ိန္မွာပဲ ကြ်န္ေတာ့ပါးစပ္ဖ်ားမွ . ေတာက္. ေခါက္သံမ်ားပဲ့တင္ထပ္ေလ႐ဲ့



ကမၻာမွာျမန္မာေသြး႐ဲလိုက္ေလခ်င္း တန္ဖိုး႐ိွတဲ့သတၱိေတြ တလြဲ၌ အ လ ဟ သတ္



သံုတတ္ၾကေလျခင္း႐ယ္ေပါ့.....................။



တကယ္ေတာ့ ကြ်နု္ပ္တို့ အမ်ဳိးကိုေစာင့္ေ႐ွာက္ျခင္းဟာ သူေတာ္ေကာင္းတ႐ားျဖစ္လို



ဘာသာ ၊ စာေပ၊ ယဥ္ေက်းမွ ုတို့ကို ထိန္းသိမ္းျခင္းဟာလည္း မဂၤလာတစ္ပါးပါ ၊



သမိုင္းေပးတာဝန္ တစ္႐ပ္ျဖစ္ေပသတဲ့ ။



လြယ္မေယာင္နဲ့ခက္ တိမ္မေယာင္နဲ့နက္ပါတယ္



ျမန္မာဆို႐င္ ငပိကိုမေမ ့နဲ့ စာေပမွာဆို႐င္ ဗ်ည္းနဲ့စတာ႐ိွ႐ပါေသးတယ္



ေခတ္ေတြဘယ္လိုတိုးတက္၊ မ်ဳိးဆက္မပ်က္ေအာင္ သတိထား႐င္ ေက်နပ္ပါတယ္ကြယ္......။



ဘဝင္မက်လို့တင္ျပ႐တာ နားဝင္စမ္းပါ ( ေ႐ႊ ) ညီ အကိုေမာင္နွမနဲ့ ေဘာ္ဒါအေပါင္းနသင္းမ်ား႐ယ္



ဘာညာဘာညာ နဲ့ဦးသိန္းတန္ဆိုခဲ့သလိုပါပဲ ေခတ္ေတြဘယ္လိုပဲေနေန



ဘယ္ေန႐ာဘယ္ေတြပဲေ႐ာက္ပါေစ ႐ြက္က်ပင္ကေလးေတြအပင္ေပါက္သလို မ်ဳိး႐ိုးဗီဇကိုေထာက္ေစခ်င္ တစ္ျပည္သားအခ်င္းခ်င္း ကူညီေစာင့္ေ႐ွာက္ေစခ်င္



ယဥ္ေက်းမွုေတြ မေပ်ာက္ေစခ်င္တာ ကြ်န္ုပ္႐င္ထဲကဆႏၵတစ္ခုပါ.............။



တိုင္းတစ္ပါး၍ အိမ္ေထာင္ျပဳ သားေမြး မွုျပဳသူမ်ားသာမက သူမမယ္(မည္) ဘဝနဲ့



နိုင္ငံ႐ပ္ျခားေ႐ာက္လာၾက႐သူ ကေလးသူငယ္မ်ားအတြက္ပါသတိခ်ပ္စ႐ာပါ



ဟိုတစ္ေလာေလကလမ္းေဘးပလက္ေဖာင္တစ္ခုမွာ ထဘီ႐ွည္႐ွည္ဝတ္ျပီး ပါးကြက္သားအျကဲသားနဲ့ျမန္မာအမ်ဳိးသမီငယ္တစ္ဦးကိုျမင္ေတြ ့မိေတာ့ ျမန္မာ့ေ႐ေျမ႐ဲ့



အေငြ ့အသက္ကို႐ွဴ႐ွိုက္မိသေယာင္ေယာင္ပါ ေ႐ာမမေ႐ာက္႐င္ေ႐ာမလိုက်င့္႐မည္မွန္ေသာ္လည္း



ဇီဇာေျကာင္တတ္သူ ကြ်န္ေတာ္ ေစာဒက တတ္မိျပန္ပါတယ္ ( ဥပမာ ) မေလး႐ွားကဲ့သို့ဖြ ့ံျဖိဳးဆဲ



အာ႐ွနိုင္ငံေတြမွာ ( အင္တာေန႐ွင္နယ္)အဂၤလိပ္ ဘာသာစကားနဲ့စာေပကိုတြင္တြင္က်ယ္က်ယ္



သံုးစြဲလာၿကျခငး္ဟာ ပညာေ႐းအတြက္ အေပါင္းလကၡဏာေဆာင္ေသာ္လည္း ၎တို့မိခင္ဘာသာ၊



စာေပ၊ယဥ္ေက်းမွဳ၊စကားေတြအတြက္အႏွုပ္လကၡဏာေဆာင္နိုင္ပါတယ္ အဂၤလိပ္စကားနဲ့ စာေပ



ကို အာ႐ွနိုင္ငံေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား၌ ေက်ာင္း၊႐ံုး လုပ္ငန္းနွင့္လူမွ ုေ႐း႐ာေတြမွာမကပဲ



မိသားစု အိမ္ေထာင္စုအတြင္း၌ပါ တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္ သံုးစြဲလာၾကျခင္း႐ဲ့႐လဒ္အေနျဖင့္



၎တို့မ်ဳိးဆက္ ကေလးသူငယ္တို့ မိခင္ဘာသာ စာေပ နွင့္ယဥ္ေက်းမွ ုမ်ားတြင္ေယဘုယ်အားျဖင့္



အကြ်မ္းမဝင္တတ္ၾကေတာ့ေပ နိုင္ငံအတြင္႐ိွမိသားစု တစ္စုတစ္စုတိုင္း ဤေပၚလစီျဖင့္မ်ဳိးဆက္ျပန့္ပြားခဲ့ေလေသာ္ ဘာသာစကား စာေပ ယဥ္ေက်းမွု တို့ ဆယ္စုနွစ္ အနည္းဲငယ္အတြင္းတြင္သာတိမ္ေကာသြားနိုင္ပါတယ္။



ထိုကဲ့သို့ေသာမိသားစုကေလးငယ္အခ်ဳိ ့ကို ကြ်န္ေတာ္တို့ပတ္ဝန္းက်င္မွာေတြ ့ ၾကံဳ မိတိုင္း



ကြ်န္ေတာ့႐င္ထဲ ေအာင့္သက္သက္ၾကီးပါ ၎တို့ဘိုးဘြားမ်ားကိုေတာင္ ၎တို့ကိုယ္စားအားနာမိတယ္



အာ႐ွတိုက္ထက္ အဆမ်ားစြာ အဂၤလိပ္စာေပယဥ္ေက်းမွု လႊမ္းမိုးေသာ အေနာက္နိုင္ငံမ်ားပင္လ်င္



ထိုအမူအက်င့္မ်ဳိး ႐ွားပါးလြန္းပါသည္ ဟုစာေ႐းသူ ၾကားဖူးမွတ္ဖူးပါတယ္။



စာေ႐းသူျကံဳျကိဳက္၍ ဘီဘီစီ ေ႐ဒီယိုအသံလႊင့္ဌာနကထုပ္လႊင့္ခဲ့ေသာအေမ႐ီကန္နိုင္ငံဖြား



ျမန္မာႏြယ္ေတးသံ႐ွင္ ေမာင္ခင္ျမင့္ ဆိုသူနဲ့အင္တာဗ်ဴးအစီအစဥ္ကိုနားဆင္ခဲ့ဖူးပါတယ္



(တိုက္္စက္)ျပည္နယ္ဆင္ေျခဖံုးျမိဳ့ေလး႐ဲ့ဘီယာဘားအခ်ဳိ၌ပင္တိုင္စံ အဆိုေက်ာ္ကေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္သူ



ေမာင္ခင္္ျမင့္ ဟာထိုေဒသတစ္ဝိုက္၌အေတာ္အသင္နာမည္႐ပါတယ္ အမိေ႐ာအဖေ႐ာျမန္မာစစ္စစ္



ျဖစ္ပါလွ်က္ ျမန္မာအေ႐ာက္အေပါက္နည္းေသာထိုေဒသမွာျမန္မာလူမ်ဳိးနွင္ယဥ္ေက်းမွ ုဆိုသည္မွာ



ျဖဴသည္မည္းသည္ မသ္ ျမန္မာျပည္ဆိုတာဘာ႐ယ္အေသအျခာမသိ ကြ်မ္းေသးဖူးတဲ့ဘဝပါ။



အဂၤလိပ္တတို့ထူေထာင္ခဲ့ဖူးေသာေနမဝင္ အင္ပါယာ၏ ဩဇာအ႐ွိန္အဝါ အကင္းမေသေသး၍လားမသိ



၎းတို့စာေပ ေတြကမာၻ့ နိုင္ငံအသီးသီး ႐ဲ့ ေက်ာင္းသံုးျပဌာန္းစာအုပ္မ်ား၌ေန႐ာေနၾကေလ႐ဲ့



အမ်ားလက္ခံသလို ကြ်န္ုပ္တို့လည္းလက္ခံ႐ပါလိမ့္မယ္ ကာဝကံ႐ွင္၌အဃ႐ာက်ေသာ္လည္း မိဘမ်ား႐ဲ့



အားနည္းခ်က္ေပေသာဟုကြ်န္ုပ္တစ္ဦးတည္းအေတြးနယ္ေက်ာ္ခဲ့မိပါတယ္



ကြ်န္ေတာ္ဤသို့ဆို၍ အဂၤလိပ္စာေပ မေလ ့လာမလိုက္စာအပ္ဟုဆိုလိုျခင္းမဟုတ္ပါ



ကြ်န္ုပ္တို့လို ကမၻာ ့အနွ့ံ ဝမ္းေျကာင္းျကတဲ့ ျမန္မာတို့အဖို့အသံုးတြင္ေသာ မည္သည့္ဘာသာစာေပမဆို



ေလ ့လာသင္ယူသင့္ပါတယ္



နိုင္ငံအစိုး႐တိုင္း နိုင္ငံျခားဘာသာစာေပသင္ယူ မွ ု အားေပးကူညီျကပါတယ္ သိုေသာ္အေမကိုမက်ာ္



ပဲ ေဒြးေတာ္ကိုလြမ္းသင့္ပါတယ္ ကမၻာနွင့္ယွဥ္လွ်င္အလြန္ေသးငယ္လွေသာ ကြ်န္ုပ္တို့



ျမန္မာလူမ်ဳ္းေတြ အတြက္ ယဥ္ေက်းမွုျခင္းဝါးမ်ဳိမွ ု မခံ႐ေလေအာင္႐ည္႐ြယ္လွ်က္...............................

Saturday, September 25, 2010

႐ြက္က်ပင္ကေလးမ်ား

႐ြက္က်ပင္ကေလးလည္း အ႐ြက္က်႐ာအပင္ေပါက္တတ္တယ္
သို့ေသာ္အေ႐ာင္အဆင္းမေျပာငး္လဲ ပံုသဏၭန္မေျပာင္လဲ
မ်ဳိး႐ိုး ဗီဇမေျပာင္းလဲပါ   ေဩာ္တို့ျမန္မာေတြအလား....................။
သမုဒၵ႐ာဝမ္းတစ္ထြာဆိုလားဘာဆိုလား စာေ႐းသူတို့႐င္းနီးျပီးသား
စကားပံုအေဟာင္းၾကီးကိုပဲ   အပ္ေၾကာင္းထပ္မီျပန္ပါျပီ.......
ေပ်ာ္႐ာမွာမေန ေတာ္႐ာမွာေငြ႐ွာၾက႐င္း  အမိေျမနဲ့  မိုင္းေပါင္းေဝးကြာ
ကမၻာ့ေန႐ာအသီးသီးမွာ က်င္လည္က်က္စားၾကျပီး  အခ်ိန္ေတြကိုတိုက္စားေနၾကတဲ့
ျမန္မာျပည္ဘြားမ်ား သယံဇာတ ၾကြယ္ဝခ်မ္းသာျပီးနိုင္ငံေတာ္ဆင္း႐ဲနံုျခာလွတဲ့ ငါတို့ေ႐ႊနိုင္ငံ႐ဲ့
သားေကာာင္း႐တနာမ်ား အျဖစ္ေပါ့.............။
ဒီလိုဒီလို  ေ႐ာက္႐ာမွာေနၾကံဳ႐ာကိုစား  ၾကံဳ႐ာေ႐ေသာက္လည္း
ျမန္မာမ်ဳိးေတာ့မေဖာက္ေစခ်င္ ယဥ္ေက်းမွ ုေတြလည္းမေပ်ာက္ေစခ်င္ပါ
စာေ႐းသူဒီေန႐ာမွာျမန္မာဟုဆို႐ာ၌   ကခ်င္  ၊ ကယား၊ က႐င္ ၊ခ်င္း ၊မြန ္၊႐ခိုင္ ၊ ႐ွမ္း နဲ့ ဗမာ
စတဲ့လူမ်ဳိးမ်ားနဲ့အတူ လူမ်ဳိး ခြဲငယ္ေပါင္း (၁၀၀)ဝန္းက်င္နဲ့ဖြဲ ့စည္းထားေသာ ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ား
တစ္ျပည္တည္းေန  တစ္ေ႐ထဲေသာက္  တစ္ေလွတည္းစီး တစ္ခ႐ီးတည္းသြား ၾက႐တဲ့
ျမန္မာ့ႏြယ္ဘြား သားခ်င္းမ်ားကိုဆိုလို႐င္းသာျဖစ္ပါတယ္ ။
ျမန္မာအခ်င္းခ်င္း  ဘာသာ အယူဝါဒကဲြအစြဲ လူမ်ဳိး ကြဲ အစြဲ ေတြ နဲ့ ပဲတိုင္းတစ္ပါးမွာေတာင္
တစ္ေသြးတည္း တစ္သားတည္းမက်နိုင္ေသးတဲ့ေခတ္ေတြလည္း  နိဂံုးခ်ဳပ္သင့္ေပျပီ။
ကမၻာ့လူမ်ဳိးျကီးနိုင္ငံျကီးစာ႐ငး္ဝင ္တ႐ုတ္နိုင္ငြသည္ပင္လွ်င္ ၄င္းတို့ျပည္တြင္းသာမက
ကမၻာ့ေန႐ာအသးီသီး႐ိွ တ႐ုတ္လူမ်ဳိးမ်ားအထိ ဘာသာစကား  စာေပ   ယဥ္ေက်းမွ ုတို့
တစ္ေသြးတည္း တစ္ထပ္တည္းက်ေအာင္ေဆာင္႐ြက္ေနသည္မွာလည္း
အေတာ္အတန္ေအာင္ျမင္ေနျပီျဖစ္ပါတယ္.။
ဒါဟာစည္းလံုမွ ုအာနည္းတဲ့ျမန္မာတို့အတြက္   အတုယူစ႐ာပါ
အမိေျမနဲ့အေဝးမွာ   သားတကြဲ   မယားတကြဲ    အမိနဲ့ ခြဲ အဖနဲ့ စြန့္ခြာျပီ း`
ေ႐ျကည္႐ာျမက္နု႐ွာျက႐တဲ့ ငါတို့ျမန္မာေတြ  ႏြားကဲြေသာ္လည္း   က်ားမဆြဲေစခ်င္ပါ......။
အခုဒီေျမမွာတင္ပဲ  ျမန္မာအခ်င္းခ်င္း  လုယက္  တိုက္ခိုက္ တာေတြ  ျဖတ္စားနွပ္စားလုပ္တာေတြ
အသက္ေသသည္အထိ႐ိုက္နွက္သတ္ပုတ္တာေတြ   သတ္မွ ုျဖတ္မွ ုေတြကို   သတင္းဂ်ာနယ္ေတြနဲ့
အင္တာနတ္သတင္းစာမ်က္နွာေတြေပၚမွာတစ္မ်ဳိး ကိုယ္ေတြ ့ျဖစ္႐က္ေတြကတစ္ဖံု 
ၾကံဳ႐ျမင္႐ၾကားသိ႐ေတာ့လည္း      ကြ်တ္  ....ကြ်တ္ ....ကြ်တ္..........ဟုတစ္ေယာက္တညး္ျမည္တမ္းေနမိပါေတာ့တယ္.........။
တိုငး္တစ္ပါး၌ ျမန္မာခ်င္းမွမကာကြယ္႐င္မကူညီ႐င္ ဘယ္သူေတြကာကြယ္ကူညီျကမွာပါလိမ့္
တိုင္းတစ္ပါး၌ ငါတို့ဘာသာ စာေပယဥ္ေက်းမွ ုေတြ ျမန္မာခ်င္းမွမထိန္းသိမ္း႐င္
ဘယ္သူေတြထိန္းသိမ္းျကမွာပါလိမ့္  ျဖစ္မွျဖစ္ျက႐ေလျခင္း  ကိုမ်ဳိး  ခ်စ္ မမ်ဳိး ခ်စ္တို့႐ယ္.........
ဟိုတစ္ေလာေလးကကိုေတြ ့ စာေ႐းသူတို့ဇာတိဘက္က လူငယ္တစ္ဦး
အေျကာင္းကစိတ္မေကာင္းစ႐ာပါ............။
အမိုးမ်က္နွာက်က္  လုပ္ငန္းတစ္ခုအတြင္း  ဆားဗစ္ အေတာ္အတန္႐ိွတဲ့သူမိွ ု
ျမန္မာအခ်င္းခ်င္းမနာလိုျဖစ္တာေျကာင့္  စကားအေျခအတင္းမ်ား႐ာကေန ာက္
ေျခာငး္ေျမာင္းျပီး အ႐ိုက္ခံ႐သတဲ့
ေဆး႐ံုေပၚ  ေလးငါး႐က္ မကေမ့ေမ်ာေနျပီးမွ သတိ႐လာတဲ့   ( ဘိုဗာစေတး)သူ့ကို
စာေ႐းသူနွင့္အတူ တစ္နယ္တည္းသားမ်ားကပဲ   ေငြအားလူအားဝိုင္းဝန္းကူညီျပီး
ျမန္မာျပည္ကိုျပန္ပို့ေပးခဲ့ျက႐ပါတယ္  ကံေကာင္းေထာက္မ၍ေသမင္းက
လက္မခံလိုက္ေသာ္လည္း ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေတာင္ မေ႐ႊ ့လွ်ားနိုင္တဲ့ဘဝပါ
အနာဂတ္စိတ္ကူးအိမ့္မက္ေတြအျပည့္နဲ့ အညႊန့္ သစ္ကူေတာ္ေလးေလးတစ္ဦး႐ဲ့အိမ္အျပန္
လမ္းဟာ သူထင္ထားခဲ့သလို   မလွပခဲ့သလို
သူ့ကိုယ္သူေတာင္ နာမည္ဘယ္သူဘယ္ဝါ႐ယ္လို့  မသိ႐ွာေတာ့တဲ့အျဖစ္........
ကြ်န္ေတာ္သတိမထားမိလိုက္ခ်ိန္မွာပဲ ကြ်န္ေတာ့ပါးစပ္ဖ်ားမွ . ေတာက္.   ေခါက္သံမ်ားပဲ့တင္ထပ္ေလ႐ဲ့
ကမၻာမွာျမန္မာေသြး႐ဲလိုက္ေလခ်င္း    တန္ဖိုး႐ိွတဲ့သတၱိေတြ   တလြဲ၌   အ လ ဟ သတ္
သံုတတ္ၾကေလျခင္း႐ယ္ေပါ့.....................။
  တကယ္ေတာ့  ကြ်နု္ပ္တို့   အမ်ဳိးကိုေစာင့္ေ႐ွာက္ျခင္းဟာ သူေတာ္ေကာင္းတ႐ားျဖစ္လို
  ဘာသာ ၊ စာေပ၊  ယဥ္ေက်းမွ ုတို့ကို ထိန္းသိမ္းျခင္းဟာလည္း  မဂၤလာတစ္ပါးပါ     ၊
သမိုင္းေပးတာဝန္  တစ္႐ပ္ျဖစ္ေပသတဲ့    ။
လြယ္မေယာင္နဲ့ခက္    တိမ္မေယာင္နဲ့နက္ပါတယ္
 ျမန္မာဆို႐င္ ငပိကိုမေမ ့နဲ့    စာေပမွာဆို႐င္  ဗ်ည္းနဲ့စတာ႐ိွ႐ပါေသးတယ္
ေခတ္ေတြဘယ္လိုတိုးတက္၊  မ်ဳိးဆက္မပ်က္ေအာင္ သတိထား႐င္ ေက်နပ္ပါတယ္ကြယ္......။
ဘဝင္မက်လို့တင္ျပ႐တာ နားဝင္စမ္းပါ  (  ေ႐ႊ  ) ညီ အကိုေမာင္နွမနဲ့ ေဘာ္ဒါအေပါင္းနသင္းမ်ား႐ယ္
 ဘာညာဘာညာ နဲ့ဦးသိန္းတန္ဆိုခဲ့သလိုပါပဲ    ေခတ္ေတြဘယ္လိုပဲေနေန
ဘယ္ေန႐ာဘယ္ေတြပဲေ႐ာက္ပါေစ  ႐ြက္က်ပင္ကေလးေတြအပင္ေပါက္သလို   မ်ဳိး႐ိုးဗီဇကိုေထာက္ေစခ်င္  တစ္ျပည္သားအခ်င္းခ်င္း  ကူညီေစာင့္ေ႐ွာက္ေစခ်င္
ယဥ္ေက်းမွုေတြ မေပ်ာက္ေစခ်င္တာ ကြ်န္ုပ္႐င္ထဲကဆႏၵတစ္ခုပါ.............။
တိုင္းတစ္ပါး၍      အိမ္ေထာင္ျပဳ သားေမြး   မွုျပဳသူမ်ားသာမက သူမမယ္(မည္) ဘဝနဲ့
နိုင္ငံ႐ပ္ျခားေ႐ာက္လာၾက႐သူ ကေလးသူငယ္မ်ားအတြက္ပါသတိခ်ပ္စ႐ာပါ
ဟိုတစ္ေလာေလကလမ္းေဘးပလက္ေဖာင္တစ္ခုမွာ   ထဘီ႐ွည္႐ွည္ဝတ္ျပီး  ပါးကြက္သားအျကဲသားနဲ့ျမန္မာအမ်ဳိးသမီငယ္တစ္ဦးကိုျမင္ေတြ ့မိေတာ့ ျမန္မာ့ေ႐ေျမ႐ဲ့
အေငြ ့အသက္ကို႐ွဴ႐ွိုက္မိသေယာင္ေယာင္ပါ     ေ႐ာမမေ႐ာက္႐င္ေ႐ာမလိုက်င့္႐မည္မွန္ေသာ္လည္း
 ဇီဇာေျကာင္တတ္သူ   ကြ်န္ေတာ္  ေစာဒက တတ္မိျပန္ပါတယ္ ( ဥပမာ )

Tuesday, August 17, 2010

ဘယ္လိုအဆံုးသက္မလည္း၂၀၁၀

မိုွတက္ ျခစားေနတဲ့ ျပကၡဒိန္အိုၾကီးျပန္လွန္ၾကည့္႐င္


ေသြးညွီ နံ ့ေတြ လိွဳင္းထေနတုန္း

မွင္နီဝိုင္းေန ့စြဲေတြ႐ဲ့ ေကာက္ေၾကာင္းထပ္မွာ

ဝိဥာဥ္ျဖဴ ဝိဥာဥ္နီေတြ႐ဲ့ ေၾကြးေက်ာ္သံေတြ ျငီးထြားသံေတြ

ယေန ့ထက္တိုင္ ပ်ံ ့လႊင့္ေနဆဲ.........။



ၾကာျပီ ၾကာျပီ..................................

လွပတဲ့ ဒို့ အနာဂတ္ေတြ ဖိနပ္လုပ္အစီးခံေန႐တာ

ေဝလိုက္ေၾကြလိုက္နဲ့ နွစ္ေတြလဲမနဲေတာ့ဘူး

ဒီအဆိုးအမွားေတြ ဇာတ္သိမ္းေပးဖို့

ငါကလဲၾကီးျမတ္တဲ့ လူသားေတြရဲ့ မဟာဘုတ္ေဗဒင္ထဲက

အဓိပတိဖြားလဲမဟုတ္ေတာ့ ခက္တယ္....။



၂၀၁၀နဲ့ လူသန္းေပါင္းမ်ားစြာ႐ဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္

အဆံုတက္မွာ ေမွာ္ဆ႐ာတစ္ေယာက္႐ဲ့ နီဂံုးလို

မီးခိုးလံုးေတြအျဖစ္နဲ ့ အဆံုမသက္ေစခ်င္ဘူး

ငါေ႐းတဲ့ဒီစာေၾကာင္း တစ္ေနာက္မွာ

သုညေတြ မထပ္ခဲ့႐င္ေတာင္

ငါ့ေနာက္မွာ ေနာက္တစ္ေယာက္သိခဲ့႐င္ေက်နပ္တယ္။



အသက္ေတြၾကီးျပီ မုတ္ဆိတ္ျဖဴေ႐ာင္ဆံထံုးနဲ ့

တစ္ နွစ္ သံုး ေပါင္းတက္႐င္

ေဗဒင္ေဟာစားလို့႐တဲ့ ေခတ္မဟုတ္ေတာ့

ဖဲဝါစေပၚေဘာ္ၾကယ္စီ ကိုၾကးီေက်ာ္ နာမည္နဲ့

၂၀၁၀႐ဲ့ဇာတ္စင္ထပ္မွာ

အ႐က္လိမ္ေသာက္ဦးမယ္ထင္ပါ႐ဲ့...........။

Monday, July 26, 2010

အိမ့္မက္ေလး.......

အိမ့္မက္တစ္ခုလို    အြန္လိုင္းေပၚမွာ  
 ေတြ ့႐တဲ့ အခ်ိန္ခဏေလးမွာ   ငါမင္းကိုအ႐မ္းခ်စ္ခဲ့တယ္
အလိမ္အညာေတြ မ်ားတဲ့ အြန္လိုင္းေပၚမွာ
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ဆိုတာေလးကို  အေဖၚျပဳ႐င္း
အခုေတာ့ငါဟာ   မင္းေၾကာင့္    အင္တာနတ္ ဆိုတာကိုေတြးမိတိုင္း
ေပ်ာ္႐ႊင္ၾကည္ႏူးခဲ့႐တယ္........ ။
ဒီလိုေပ်ာ္႐ႊင္မွဳမ်ဳိးေလး   ဘဝ မွာ    ထာဝ႐   ပိုင္ဆိုင္နိုင္ဖို့
ငါေတာင္းဆုျပဳမယ္
 လွပတဲ့     အိမ့္မက္ေလးတစ္ခုကို   
မင္းနဲ ့အတူ   ျဖတ္သန္းမည့္    ညခ်မ္းေလးမွာ
ကမ္းလင့္တဲ့လက္တစ္စံုကို 
ေတြေဝခ်င္း ကင္းစြာဆုပ္ကိုင္လိုက္ပါ.................။
ငါ့႐ဲ့ စိတ္ကူးနဲ ့    အိမ့္မက္ေတြ   အိမ့္မက္နဲ့ လက္ေတြ ့ဘဝမွာ
ငါဟာ     အခုေတာ့ မင္း႐ဲ့ပံုေလးကိုမွ   
တစ္ေန ့တစ္ခါမွျမင္႐႐င္    မေနတတ္လြန္းသူမို့
လက္ေတြ ့ဘဝ ႐ဲ့    ဆံုနိုင္ခြင့္ ပန္းတိုင္ေလးတစ္ခုဆီသြား႐ာလမ္းမွာ
လိမ္ညာမွဳေတြမ်ာတဲ့အြန္ လိုင္းေပၚမွာဆိုတာကိုေမ ့ထားလို့
ငါ့႐ဲ့ စကားတစ္ခြန္းေလာက္
ယံုၾကည္ေပးပါ..........
အဲဒါမင္းကိုခ်စ္တယ္...................။
 အဲဒါ........မင္းကိုခ်စ္တယ္.........။း - ု                                               

Tuesday, June 29, 2010

ေဆးခါး ဒိုင္႐ာ႐ီ

ယံုလြယ္သူမဟုတ္ေပမယ့္


ခ်စ္သူရဲ႕ႏွဳတ္ဖ်ားကထြက္အံက်လာတဲံ့

စကားသံတုိငး္ကုိ

မုသားမဲ့သစၥာေတြလုိ

ႏွလံုးသြငး္ရင္း

မငး္ေရွ႕ေမွာက္မွာေတာ့

ေစခုိငး္မႈမပါပဲ

ေခါင္းျပဳတ္မတတ္ညိမ့္ခ်င္တတ္တဲံ့

ပုတ္သင္ညိဳတေကာင္အျဖစ္နဲ႕ေပါ့

မငး္ရွင္သန္ရာပနး္တ္ုိင္နဲ႕

ကုိယ္ေလွ်ာက္လွမ္းမယ့္

ခရီးလမ္းမလွမ္းေစဖုိ႕

ဆႏၵေတြထပ္တူျပဳႏုုုုုုုိင္ေအာင္

ႀကိဳးစားမိခဲ့ေပမယ့္

ကုိယ္တို႕ၾကားက

မေျပလည္မႈေတြကို

မၾကင္နာသူေပးတဲ့လက္ေဆာင္

လုိ႕ေတာ့မမွတ္ယူခ်င္ဘူး

တကယ္ဆုိ

ႏွလံုးသားရဲ႕က်ဆံးုခန္းတစ္ခု

ျဖစ္ခဲ့ဲဲမယ္ဆိုရင္ေတာင္မွ

ေႏွာင္ႀကိဳးကရုန္းဖုိ႕ႀကိဳးစားတုိငိး

ငါ့လိပ္ျပာက

အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနေတာ့

မင္းကမ္းေပးတဲ့

ေဆးခါးတခြက္ကုိလညး္

အမုနး္မဖက္

အခ်စ္သက္သက္နဲ႕

ခ်ိဳျမိန္ပစ္ခဲ့ဖူးပါတယ္

အေဒၚျကီးယြန္း

အေဒၚျကီးယြန္းေ႐................


ေစာင့္ေနခဲ့ပါတယ္ တစ္ေန ့လံုး



ေပၚလာေလနိုးနဲ့ေပါ့ ဒါေပမဲ့ လူေတြတာတစ္ေယာက္ျပီးတစ္ေယာက္ျပန္သြားတယ္

ကြ်န္ေတာ့႐ဲ့ အေဒၚျကီးကေတာ့ေပၚမလာခဲ့ပါဘူး.................

အေဒၚျကီးယြန္ေ႐........

ကြ်န္ေတာ့အျဖစ္က အိမ့္မက္ထဲက ကမၻာကို အြန္လိုင္းေပၚမွာမွ႐ွာမိတဲ့အျဖစ္

ေနေကာင္းပါေစဗ်ာ အေဒၚျကီးတစ္ေယာက္

အိမ္ကမုန့္ဖိုးေတြေတာင္းမ႐ဘူးလို့ပဲသေဘာထားလိုက္ပါတယ္

အေဒၚျကီး႐ဲ့ တန္ဖိုး႐ိွတဲ့အခ်ိန္ေလးေတြကိုလည္း

ဘာမဟုတ္တဲ့ အြန္လိုင္းေပၚက ကြ်န္ေတာ့လိုေကာင္းမ်ဳိးအတြက္နဲ့

အ လ ဟ သ အကုန္မခံပါနဲ့

ေနာက္ေန ့ဆိုတာေတြ ႐ိွေနေသး႐င္ ေနာက္ဆံုနိုင္ခြင့္ဆိုတာဟာလည္း႐ိွနိုင္ေသးပါတယ္

ဘာပဲေျပာေျပာ ဗ်ာ အေဒၚျကီးကိုေတာ့ သတိ႐မိတယ္

ေပ်ာ္႐ႊင္စ႐ာေန့႐က္ေလးေတြ

ထာဝ႐ ပိုင္ဆိုင္နိုင္ပါေစ လို့

ဆုေတာင္းပါတယ္. ။ ။

သံုး႐ာသီ အလြမ္း

                        ေငြနွင္း႐ယ္မံွဳ    ေလညွင္း႐ယ္    တစ္သံုသံု နဲ့ 
                               ေျခတုန္ေအာင္း    ခ်မ္းျမတဲ့ေဆာင္း 
                                     အတိတ္ေျကာင္း  ကက်န္  မေပါင္း႐ကံ႐ယ္.......
                      ဖန္လာျပန္သေလး    ေဩာ.္.....   သူနွစ္ကိုေဝးခဲ့႐ျပီ ။
                                  လူခ်င္းမဆံုေတာင္     သူယံုေအာင္ေျပာေပးပါလား
                                          ေ႐ႊေက်းတမာ႐ယ္........ ။
                             ဝႆန္ခ်ိန္ဦး    ညႊတ္ႏူး ေဝဟင္   ေဂၚသဇင္နဲ့   
                      ေလအလ်င္ လႊဲ႐ာ  ကိုယ့္အသဲညွာ      ပါမတတ္
                  ေဩာ္    တ႐စပ္    ေျကြေလျပီ.......
                            လူခ်င္းမဆံုေတာင္ သူယံုေအာင္ေျပာေပးပါလား
                                    ေ႐ႊေက်းတမာ႐ယ္............။
                   ခါေႏြခ်ိန္ေ႐ာက္  လာ    ပိေတာက္ဝါတို့   သစၥာပ်က္ေတာ္
      မဖ်က္ေနာ္    အျကင္နာလမ္း
                         အခ်စ္ဆန္းလို့ယံု    ျကံုတာျကံု  မဆံုျဖစ္ခဲ့ၾက..။
                                     ေဩာ္   ပံုျပင္ေလးသမွ်  ျဖစ္ခဲ့႐ျပီ.........
           လူခ်င္းမဆံုေတာင္   သူယံုေအာင္ေျပာေပးပါလား 
                   ေ႐ႊေက်းတမာ႐ယ္..........။
                                                                  ေႏြသီးေခါင္

တမ္းတမိတဲ့သူ

ခ်စ္ပန္းအလွ    ေမကညွာ႐ယ္........
ဆန္းလွေန႐ွာမယ္     မွနး္ဆေဖြ႐ွာ   မေ႐႐ာ   
    တစ္ေန႐ာမွာျကံုလင့္  ဂုဏ္ျမင့္သူ႐ယ္
       ထယ္ဝါ    ဂုဏ္ျမင့္    မ်ဳိးျမင့္ျမတ္ႏြယ္
          ဆယ္ကမာၻကုန္  ယံုကြာဒီအခ်စ္
          မွန္စစ္ပါတယ္ 
တမ္းတသသ          ေႏြကမာၻလယ္
လြမ္းတစ္ည   တစ္ည
ကုေ႗ ကု႗ာကြယ္
 တမ္းတေနပါတယ္     ငယ္ခ်စ္ဦး႐ယ္.......။   ။
                                                                  ေႏြသီးေခါင္ ။
          

ျငင္းအားမဲ့႐င္ခြင္

                                               ဒီပါးျပင္က   မ်က္႐ည္စေတြ..
                               ေငြလေ႐ာင္လို    ေအးေစမယ္................
                                             ဒီ႐င္ဘက္က    နာက်င္မယ္ဆို
                             ဒါဏ္႐ာေတြ   လို့    ကင္မြန္းမတပ္ခ်င္ဘူး...
                                            ဒီေန႐ာက ေ႐ွ ့မဆက္နဲ့ဆို.......
                            ေျခတစ္လွမ္းေတာင္  မျပင္ဘူး........
                                            ဒီနွစ္လံုးသားအလို     တန္ျပန္ခ်င္းကို
                            ဖန္လာ႐င္လည္း   မေမ်ွာ္လင့္ဘူး
                                           ဒီဒုကၡေတြ  ပ်ား႐ည္ဆမ္းလို့
                            အနမ္းေခြ်ဆို    ေျပေစမယ္
                                            ဒီဘဝလမ္း     ေႏြခ႐ီျကမ္းဆို
                              ေ႐ခမ္းငါးလို    အားအေသဘူး
                                             ဒီတပ္မက္မွဳ    အဆံုးစြန္းမွာ   ငါ   
                                     ႐ိုး႐ိုးေလးတာခ်စ္ေနမယ္...............။   ။
                                                                                                 ေႏြသီးေခါင္။

Monday, June 28, 2010

၁၂၃၄

Saturday, June 19, 2010

ၾကယ္ေျကြတဲ့ည

ေခါင္းအံုးေပၚ ေမးေထာက္
စာအုပ္ေပၚ လက္တင္လို့
မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ဆီ ေ႐းေပးတဲ့စာဟာလည္း
ဒါဟာ ပထမဆံုးပါပဲ..........။
ဒီစာေလးမင္းဖတ္ေနတဲ့ အခ်ိန္ဟာ
ေန ့ခင္းေလးျဖစ္ေန႐င္ေတာင္....
ငါေ႐းခဲ့တာက မင္းအိပ္စက္ေနတဲ့
အခ်ိန္မ်ဳိးေလးမွာပါ .....
ျပဴတင္းေပါက္ က တိုးဝင္လာတဲ့
ေလးျမတဲ့လေ႐ာင္ေလး
ေဩာ္.............ေကာင္းကင္မွာေတာင္
စႏၵာမင္းသမီးေလး နဲ့ ေငြျကယ္ေလးေတြေတာင္
စံုလင္လို့ေနျပီ......။
ငါ့အတြက္ေတာ့
ဒီလိုျကယ္စံုတဲ့ ညမ်ဳိးေလးမွာေတာင္
အထီးက်န္ဆန္လြန္းတယ္
ျကယ္စံုတဲ့ ညဆိုတာဟာလည္း
ခ်စ္သူနဲ့ ေဘးခ်င္းကပ္ျပီး
သီခ်င္းေလးတိုးတိုး ညီး႐င္း
ျကယ္ေလးေတြေျကြတာကို ျကည့္ျပီး
နွစ္ကို သူ ေတာင္းဆုေလးေတြ ေျခြမွသာယာမွာေလ.....
အခုလိုညမ်ဳိးမွာ ျကယ္ေျကြတာကိုမင္းျမင္လည္း
ငါေျကြတာကိုေတာ့
မင္းမျမင္ဘူး မိန္းကေလးေ႐..................။
အခုလို ျကယ္စံုတဲ့ ညမ်ဳိးေလးမွာ
မင္းနဲ့ နွစ္ကိုတူ ေတာင္းဆုေလးေတြေျခြ႐င္း
ျကယ္စံုတဲ့ညေလးတစ္ညေတာ့လိုခ်င္မိတယ္
မိန္းကေလးေ႐............။

Friday, June 18, 2010

နာမည္ေျပာင္းေကာင္းလိုက္ပံုက

ကြ်န္ေတာ္တို ့ေ႐ႊနိုင္ငံ႐ဲ့
တစ္ခ်ဳိ ့ျမိဳ့႐ြာ နာမည္ေတြဟာ
အင္မတန္မွ ကေပါက္တီး ကေပါက္ခ်ာ နိုင္တာပါ။
ဥပမာ ျပြန္တန္ဆာ႐ြာ တဲ့ ေနာက္ေဂြးခ်ဳိ တဲ့
အဲ ကြ်န္ေတာ္ေ႐ာက္ဖူးတဲ့ ေ႐စျကိဳနယ္ဘက္က႐ြာဆို ဖုတ္ကုန္းတဲ့ဗ်ာ။
အဲဒီလိုပဲ ဘာေျကာင့္ ဘယ္လိုမွည့္ေခၚထားတယ္ဆိုတဲ့တမိုင္းေျကာင္းေတာ့ အတိအက် မသိပါဘူး ။
ထားပါေတာ့ေလ အခုကြ်န္ေတာ္ ေ႐ာက္ဖူးတဲ့ ႐ြာတစ္႐ြာ အေျကာင္းေလး
ေျပာျပခ်င္လို့ပါ...
႐ြာနာမည္က ေဂြးျကီး႐ြာတဲ့ ။
႐ပ္႐ြာထံုးစံေပါ့ဗ်ာ ႐ြာဦးထိပ္မွာ
ေက်ာင္းေလးေဆာက္ ဘုန္းေတာ္ျကီးတစ္ပါး ကိုးကြယ္ထားတာေပါ့ေလ
ေ႐ႊျမန္မာတို့ ထံုးစံအတိုင္း ျမိဳ့႐ြာ ပညတ္ကို လိုက္လို့ ပုဂၢိဳလ္ကိုပါ လိုက္ေခၚေလ့
႐ိွေတာ့ ေက်ာင္းထိုင္ဘုန္းျကီးလည္း ကင္ပြန္းတပ္စ႐ာ မလိုပဲ
ေဂြးျကီးဆ႐ာေတာ္႐ယ္လို့ နာမည္တြင္တာေပါ့
ေက်ာင္းထိုင္းဘုန္းျကီးလည္း ေဂြးျကီးဆ႐ာေတာ္ ေဂြးျကီးဆ႐ာေတာ္နဲ့ အေခၚခံ႐ဖန္မ်ားလာေတာ
႐ွက္စိတ္ေလးဝင္ျပီး အျကံထုပ္တာေပါ့ေလ မျဖစ္ေခ်ဘူး............ငါေတာ့ ဒီနာမည္ျကီး
ေပ်ာက္ေအာင္ တစ္ခုခုေတာ့လုပ္မွာေပါ့ေလ..။
ဒါနဲ့ ကုသိုလ္လည္း႐ နာမည္းလည္းလွေအာင္ ေစတီေလးတစ္ဆူတည္မယ္ေပါ့
ဒီလိုနဲ့ ကိုးေတာင္ျပည့္ ေစတီေလးတည္ျပီးတဲ့ေနာက္ ေတာ့
မွန္းခ်က္နဲ့ နွမ္းထြက္မကိုက္ျဖစ္႐ပါေတာ့တယ္။
ေစတီတည္ျပီးကာမွ ဆ႐ာေတာ္႐ဲ့နာမည္ သစ္ေလးက ပိုလို့ေဝစည္သြားေတာ့တယ္။
ကိုးေတာင္ျပည့္ ေဂြးျကီးဆ႐ာေတာ္ တဲ့..။
ဇာတ္လမ္းကမျပီးေသးဘးူ ဗ် ......
တစ္ေန့ေပါ့ တစ္ျခား႐ြာမွာ ကထိန္႐ိွလို့ ၾကြ႐င္ ေ႐စက္ခ်အျပီး မဲေဖာက္လို့ လွဴ ၾက
တာကိုး။
အစီ္အစဥ္ေျကညာတဲ့ သူကလည္း
ဟိုဘက္႐ြာ ဒီဘက္႐ြာ ျကား႐ေအာင္ မိုက္က႐ိုဖုန္းနဲ့ ေအာ္တာေလ
ေျမာက္ေက်ာင္းဆ႐ာေတာ္ အေဒသာပင္ ၁၀၀၀ ပါဘု႐ား.............
ေတာင္ဖီလာဆ႐ာေတာ္ ျကာသကၤန္း ပါဘု႐ား....................ေပါ့ေလ
အလွည့္က် ေအာ္ေပး႐င္း ဆိုင္႐ာဆ႐ာေတာ္ေတြကလည္းအလွဴခံ႐တာ
ကိုးေတာင္ျပည့္ဆ႐ာေတာ္အလွည့္ေ႐ာက္လာပါျပီ
အစီအစဥ္ေျကညာတဲ့ လူကလည္း ေပါက္တဲ့မဲကို ဖြင့္ျပီး
အခုလို ေျကျငာလိုက္တယ္
ကိုးေတာင္ျပည့္ ေဂြးျကီးဆ႐ာေတာ္ နွာဘူးပါဘု႐ား.........။
ကဲေကာင္းေ႐ာ
ဆ႐ာေတာ္လည္း စိတ္ကမထိန္းနိုင္ေတာ့ဘူးေလ........
ဘာကြ လို့ အက်ယ္ျကီးျပန္ေအာ္လိုက္တယ္
ဟိုကျပန္ျပင္ ေအာ္တယ္ နွာ႐ွဴဘူး မဲေပါက္တာပါ ဘု႐ားတဲ့ ဆ႐ာေတာ္လည္း
အဲဒီက်မွဟင္း႐ယ္လို့ သက္ျပင္းခိုးခ်လို့ ျပန္ျကြသြားေလေတာ့ သတဲ့
ျပတိုက္

Thursday, June 17, 2010

ေခ်ာကလက္ျမိဳ႕ေတာ္ႏွင္႕အမွတ္တရမ်ားစြာ


ေခ်ာကလက္ဆိုတဲ့ ျမိဳ့ေတာ္ျကီးမွာ
မင္းနဲ့ ေတြ ့တိုင္း႐င္ခုန္သံေတြ႐ဲ့ ထိုးနွက္မွဳေတြက
ငါ့႐င္မွာ နာက်င္ေနျပီ.....။
မိုးတိမ္ေတြလို လြင့္ပါးေနတဲ့
အြန္လိုင္းေပၚမွာဆိုတဲ့စိုး႐ြံ ့ မွဳေတြက
ငါ့ကို အနိုင္ယူေနျပီ....။
အြန္လိုင္းေပၚမွာ မင္းနဲ့မေတြ ့႐တဲ့ အခ်ိန္ေတြဆို....
ငါ့႐ဲ့အထီးက်န္ဆန္တဲ့ေဝဒနာေတြကို
ကုစားဖို့ မင္းေပးခဲ့တဲ့
ကြန္မန္ ့ေလးေတြကိုပဲအေဖၚျပဳ႐င္းဒဏ္႐ာေတြက
အသစ္ေတြျပန္ျပန္ျဖစ္လာတယ္......။
ငါ့႐ဲ့နွလံုးသားထဲမွာ ေဖ်ာက္ဖ်က္ဖို့
မစြမ္းနိုင္တဲ့မင္းပံု႐ိပ္ေတြကငါ့ကို စိုးမိုးထားတယ္........။
ငါ့ကိုညိွဳ ့ယူ ဖန္းစားနိုင္တဲ့
VZO
ထဲကမင္း႐ဲ့ အျကည့္ေလးတစ္ခ်က္က
ငါ့အိမ္မက္ ေတြထဲအထိ ပိုင္စိုးလို့ေနျပီ....။
ငါ့႐ဲ့ အ႐ာ႐ာတိုင္းကို
မင္း႐ဲ့ မ်က္ဝန္းေလးကေပးစြမး္မည့္အားသစ္ေတြနဲ့..........
ထာဝ႐ာ ႐ွင္သန္ သြားခ်င္မိတယ္
ေခ်ာကလက္ ျမိဳ ့သူ
မ်က္ဝန္းပိုင္႐ွင္ေလး႐ယ္.........။

မ်က္ဝန္းေလး..........

မင္းနဲ့ ေတြ ့တိုင္း
႐င္ခုန္သံေတြ႐ဲ့ ထိုးနွက္မွဳေတြက
ငါ့႐င္မွာ နာက်င္ေနျပီ.....။
မိုးတိမ္ေတြလို လြင့္ပါးေနတဲ့
စိုး႐ြံ ့ မွဳေတြက ငါ့ကို အနိုင္ယူေနျပီ....။
ငါ့႐ဲ့အထီးက်န္ဆန္တဲ့
ေဝဒနာေတြကို ကုစားဖို့
ဒဏ္႐ာေတြက အသစ္ေတြျပန္ျပန္ျဖစ္လာတယ္......။
ငါ့႐ဲ့နွလံုးသားထဲမွာ ေဖ်ာက္ဖ်က္ဖို့ မစြမ္းနိုင္တဲ့
မင္းပံု႐ိပ္ေတြက
ငါ့ကို စိုးမိုးထားတယ္........။
ငါ့ကိုညိွဳ ့ယူ ဖန္းစားနိုင္တဲ့
မင္း႐ဲ့ အျကည့္ေလးတစ္ခ်က္က
ငါ့အိမ္မက္ ေတြထဲအထိ ပိုင္စိုးလို့ေနျပီ....။
ငါ့႐ဲ့ အ႐ာ႐ာတိုင္းကို မင္း႐ဲ့ မ်က္ဝန္းေလးကေပးစြမး္မည့္
အားသစ္ေတြနဲ့..........
ထာဝ႐ာ ႐ွင္သန္ သြားခ်င္မိတယ္
မ်က္ဝန္းပိုင္႐ွင္ေလး႐ယ္.........။

Tuesday, June 15, 2010

တဆစ္ဆစ္နာက်င္ကိုက္ခဲေနျပီး မူးေဝေနာက္က်ိေနတဲ့ေခါင္းကို
ဘယ္ညာခါ႐မ္းလိုက္ျပီး မ်က္လံုးေတြကို အတင္းအမၶွဆြဲဖြင့္လိုက္တယ္
အသက္က္ုခပ္ျပင္းျပင္း႐ူွ႐ိွုက္လိုက္တဲ့ အခိုက္မွာ ဆီအုန္းပင္ေတြျကားထဲက ျဖတ္တိုက္လာတဲ့ေလနုေအးေလးကို ေက်းဇူးတင္လိုက္မိတယ္
အ႐ုပ္ျကိဳးျပတ္ ျဖစ္ေနတဲ့ ခႏၶာကိုတစ္ခုလံုး ကို ေပါ့ပါးသြက္လက္ လန္းဆန္းလာေစ ဖ္ို့ က
ဒီအခ်ိန္မွာေလတစ္ခုကိုပဲအားကိုး အားထားျပဳလို့႐မယ္ေလ....။
တကယ္ဆို ဒီလိုမ်ဳိး အဝတ္တစ္ထည္ ကိုယ္တစ္ခုနဲ့ ေခြးေျပးဝက္ေျပး ေျပး႐တဲ့ ဘဝမ်ဳိး ေယာင္လို့ေတာင္
စိတ္မကူးမိခဲ့ဘူး
အမိျမန္မာျပည္ကေနထြက္လာခါစ ေလယာဥ္ပ်ံျကီးေပၚတက္ကတည္းက
ဘဝအတြက္႐ည္႐ြယ္ခ်က္ေတြ ႐ည္မွန္းခ်က္ေတြ အေကာင္အထည္ေဖၚဖို့ဆိုတဲ့ ဆႏၵတစ္ခုတည္းနဲ့ ဒီမေလး႐ွားကို ငါလာခဲ့တာလို့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အျမဲ ေဆာ္ဩေနခဲ့တာ
အခုေတာ့ခဲေလသမွ် သဲေ႐က်ျဖစ္ခဲ့႐ျပီ ခုဆိုျကည့္ေလ ေဘးပတ္ခ်ာလည္မွာ ေတာေတြေတာင္ေတြ
ဆီအုန္းပင္ေတြကလဲြလို့ ငွက္တစ္ေကာင္ေတာင္မွမေတြ ့႐ဘူး ဟိုးအေဝးက ခြ်ဲခြ်ဲ ျပစ္ျပစ္ ေအာ္ျမည္ေနတဲ့ ဥဩသံကလည္းလြမ္းေမာဖြယ္႐ာဆိုတာထက္
႐င္နင့္စ႐ာေကာင္းလွတယ္.................. အေပါင္းအသင္းေတြလည္းေျပး႐င္းလႊား႐င္း
ဘယ္ဆီေ႐ာက္ကုန္မွန္းမသိေတာ့ဘူး
တကယ့္တကယ္အေ႐းျကံုေတာ့လည္း ကိုယ့္အသက္ထက္ ႐ိွတာမွတ္လို့
ဘယ္သူမျပဳ မိမိ မွုတဲ့ ေအး၈်င့္ေကာလင္းနဲ့လာခဲ့ျကတဲ့ကြ်န္ေတာ္တို့မွာအျပစ္႐ိွတယ္
ကြာလာလမ္ပူေလဆိပ္ကေန
ေအးဂ်င့္႐ဲ့ကားနဲ့ ဘယ္ဆီဘယ္ဝယ္မွန္းမသိ ေ႐ာက္မယ္ေ႐ာက္ေတာ့ ဂ်ဳိးဟိုးျပည္နယ္႐ဲ့
ေတာင္ဘက္အစြန္းပိုင္းမွာ႐ိွတဲ့ (စီနိုင္းတဲ့) ေတာျမိဳ့ေလးတစ္ျမိဳ့႐ဲ့ အဖ်ားအနားက်တဲ့
႐က္ကြက္ေလးတစ္ခုလိုပဲ အလုပ္သမားေတြေနတဲ့တစ္ထပ္တိုက္ေတြ
တ၁၇ုတ္လူမ်ဳိး တခ်ိဳ့ တေလနဲ့ အိႏၵိယလူမ်ဳိးေတြ ေနျကတယ္ လူေနအေဆာက္အံုေတြ႐ဲ့ ေနာက္ေက်ာဘက္မွာ႐ိွတဲ့ ဆီအုန္းေတာျကီးကိုေတြ ့တာနဲ့တင္ ကမာၻ ့စားအုန္းဆီ အမ်ားဆံု းထုပ္လုတ္တဲ့နိုင္ငံ ဆိုတာသိနိုင္သလို ေခတ္မေကာင္းခင္ကာလ အိႏၵိယ လူမ်ဳိး လူဆိုးသူခိုး ေတြ ႐ဲ့
က်က္စား႐ာနယ္ေျမဆိုတာကိုလည္းသိနိုင္တယ္................
တစ္နိုင္ငံမွာ လူဦးေ႐ ၁၆ သန္း႐ိွတဲ့အထဲက ၆.၉% ႐ာခိုင္နွုန္းသာ အိႏၵိယလူမဳိ်ဳးဆိုေပမဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို့ေ႐ာက္ေနတဲ့ စီနိုင္း မွာတင္ ကိုပဲ ၆.၉%႐ာခိုင္းနွုန္းေက်ာ္ေနျပီထင္မိတယ္
မေလး႐ွာနိုင္ ငံ မွာ အိုဘာစေတး ေနထိုင္သူမ်ားအတြက္ ေအာ္ဘ႐ာစီေျကာက္စ႐ာအေကာင္းဆံုးျဖစ္သလို ကြ်န္ေတာ္တို့လို ေအးဂ်င့္ေကာလင္း တို့ စက္႐ံုေကာလင္းတို့လို့ လာတဲ့လူးေတြအတြက္ေတာ့ ေျကာက္စ႐ာအေကာင္းဆံုက အိႏၵိယ လူမ်ဳ္းေတြပဲ
ျကာ႐ိုးျကာစြယ္ကိုျကည့္႐ံုနဲ့ ေ႐႐ဲ့ အတိမ္အနက္ ကို သိနိုင္သလို ကြ်န္ေတာ္တို့ကိုျမင္တာနဲ့
နိုင္ငံ႐ပ္ျခားကေန အလုပ္လာလုပ္တဲ့ သေကာင့္သားေတြမွန္း အိႏၵိယလူမ်ဳိးေတြ အတပ္သိတယ္
သိဆို မေလး႐ွားနိုင္ငံ လြပ္လက္ေ႐းမ႐ခင္း ၁၉၅၇ ခုနွစ္ေလာက္ကထဲက ျမန္မာလူမ်ဳိး အလုပ္သမားေတြ
ကူးခ်ည္သန္းခ်ည္လုပ္ေနခဲ့ျကတာတဲ့.........။
ကြ်န္ေတာ္တို့ အတြက္ အျကီးမားဆံုး အႏၱ႐ယ္ကေတာ့ အိႏၵိယ လူမ်ဳိးေတြပဲ
ကြ်န္ေတာ္တို့ က သူတို့ကို မန္က်ည္းသီးေတြလို့ေခၚတယ္
အဲဒီနာမည္ကို ဘယ္သူေပးတာလည္းလို့ေမး႐င္ေတာ့ မေလး႐ွားကိုဘယ္သူအ႐င္သြားတာလည္းလို့ျပန္ေမ
႐မွာပဲ လစာထုပ္႐က္ေတြ လူျပတ္တဲ့ ေန ့လယ္ခင္းပိုင္းေတြ ညဘက္ေတြဆို႐င္ နွစ္ေယာက္ သံုးေယာက္ေလာက္ နဲ့အျပင္ကို မထြက္႐ဲဘူး ။
ပါတာေပး႐င္ေပး မေပး႐င္ လူကို႐ိုက္မယ္ ေတာင္ပန္လို့လည္းမ႐သလို ....ခုခံလို့လည္းမ႐ဘူး
အဲသည္လို ခိုးဆိုးလုယက္ ႐ိုက္နွက္ေနတဲ့ မန္က်ည္းသီးေတြ႐ဲ့ ေလးစားသမွ ု ကို ခံေန႐တာ
ကြ်န္ေတာ္တို့႐ဲ့ အခ်စ္ေတာ္ျကီး ေအးဂ်င့္ ။
အလုပ္သမားေတြ အေပၚ ဖိနွိပ္လြန္းအားျကီးလို့

Monday, June 14, 2010


Tuesday, June 8, 2010


သြားလို႐ာသို႔သြားပါ....